: Me
posted on 30 Mar 2009 14:50 by devilz79
P R O F I L E : :
| n a m e | J i n j u t h a N i m m a |
| n i c k n a m e | F a r m |
| l o c a t i o n | T h a i l a n d, N a k h o n s a w a n |
| b i r t h d a y | 7th A u g u s t 1 9 9 2 |
| h a n d l e n a m e | D e v i l z 7 9 - U m i * 8 3 |
| c y b e r p l a c e | E x t e e n , D A , E m o t i o n w a y |
| m s n | z e c _ o n e . f r i e n d s (at) h o t m a i l . c o m |
| p e a k | N E W S , R e b o r n! , Y a o i  |
| h o b b i e s | D r a w i n g , W r i t i n g , S l e e p |
| p a r i n g | 1 8 5 9 , 2 7 6 9 , 6 9 2 7 , X D S , S 8 0 etc. |
| e d u c a t e | G r a d e 1 1 @ S a t r i N S N |
C-right
แต่ตอนนี้ว่าจะเขียนแล้วก็ไม่ลบแล้ว (ขี้เกียจ...)
หมายเหตุ: เวลาฟาร์มจริงจัง จะใช้คำว่า 'ผม' แทนตัว
เพราะการโกหก เป็นจุดเริ่มต้นของอาชญากรรม
Credit: Amano Akira in Yamamoto Takeshi
เพราะว่าตอนนี้มีกระแสลอกงาน...อื้มม ความจริงแล้วโดยที่ฟาร์มอาศัยในบอร์ดฟิคมาหลายบอร์ด
ก็เจอ 'เกือบ' บ่อยเหมือนกัน เจอจนมันเกิดความรู้สึกที่ว่า 'อะไรวะ? ไม่สนใจลิขสิทธิ์กันบ้างเหรอ?'
แต่ว่าทุกครั้งที่เจอมา ก็จะเป็นการปะทะคารมแบบผู้ดี... (แบบนี้แอบมันส์มาก ขอบอก เฮ้ย!!)
คือ ต่างคนต่างไม่ยอมกัน แต่ว่าจะไม่มีใครมาพูดจาเสียๆหายๆใส่กัน
และแต่ละฝ่ายก็มีคนหนุนหลังทั้งคู่ คือเป็นคนที่มีเครดิตทั้งคู่
จำได้ว่าคดี (?) นั้นเถียงกันนานมากเพราะต่างคนต่างยืนยันว่าไม่ได้ลอก
และครั้งนั้นคดีมันก็จบลงที่ คนที่โดนกล่าวหาว่าลอก เอาหนังสือของพ่อมาให้ดู
แล้วบอกว่าดัดแปลงมาจากตรงนี้
คนที่บอกว่าฝ่ายนั้นลอกก็ถึงกับอึ้ง ... เชื่อมั้ยว่าเหตุการณ์ครั้งนั้น
มันทำให้ฟาร์มเลิกอ่านฟิคของพี่คนนั้นไปเลย (ปกติก็ไม่ค่อยได้อ่านหรอก)
ไม่ว่าจะลอกมาจากที่ไหน...แต่ถ้าเกิดลอก หรือ COPY เนี่ย
ฟาร์มก็ถือว่ามันเป็นการ ดูถูก งานเขียน ดูถูก อาชีพนักเขียนไม่ว่าจะมืออาชีพ หรือ มือสมัครเล่น
อย่าดูถูกงานเขียน ด้วยการลอก
การกระทำแบบเนี้ย...ฟาร์มถือว่ามันร้ายแรงนะ
คุณอาจจะพูดก็ได้ว่า เจ้าของเรื่องน่าจะภูมิใจไม่ใช่เหรอ? ที่มีคนชื่นชมจนเอาไปลอก
ไม่ใช่นะคะ
มันไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจสักนิด เพราะการกระทำแบบนี้มันคือการดูถูกสิ่งที่นักเขียนรัก
ที่ผมพูดได้ ก็เพราะเคยโดนเหมือนกัน
จำได้ขึ้นใจเลย...
ตอนนั้นจับได้ว่าโดนลอกเพราะจำนามปากกาัตัวเองไม่ได้ (อินี่...)
ก็เลยใช้ระบบเซิร์จของเด็กดี แล้วตอนนั้นก็จำชื่อเรื่องตัวเองไม่ไ้ด้ด้วย (ตกลงเรื่องแกจริงๆเหรอ?)
คือ...เปลี่ยนชื่อเรื่องใหม่ และมันดันไฮโซเกิน
ก็หาแล้วเจอสองเรื่อง...คือเรื่องของเรา กับเรื่องที่โดนลอก
ตอนนั้นด้วยความดีใจมากมาย คิดไปว่า "เฮ้ย! มีคนตั้งชื่อเรื่องคล้ายเราด้วยว่ะ"
กดเข้าไปดู...
"เออ...ชื่อตอนเหมือนกันด้วย เฮ้ย! ใจตรงกันแน่เลย" ถึงจะเริ่มเอะใจหน่อยๆก็เถอะ
ก็คลิกเข้าไปอ่านในแต่ละตอน...อ่านปุ๊บ เกิดอาการแบบนี้...
ตามลำดับค่ะ ทุกอย่างเหมือนกันเป๊ะแม้แต่ฟอร์แมต
คือตอนนั้นร้องไห้จริงๆ ชิงร้องไห้ก่อนที่จะโมโหจนลืมร้อง
ตอนนั้นร้องไห้เพราะเสียใจ เพราะเครียด
แต่ตอนนี้คงร้องไห้เพราะว่า...คุณคะ ช่วยให้อิชั้นรีไรท์สักรอบนึงได้มั้ย? อายภาษาตัวเอง TTwTT
แต่โชคดีมาก ที่มีพี่คนนึงบอกว่า "น้องฟาร์ม ใจเย็นๆ แล้วแจ้งพี่โน้ต อย่าเพิ่งวู่วาม"
เป็นคำแนะนำที่พาให้ฟาร์มอารมณ์เย็นได้จริงๆ ตอนนั้นหลายคนมาปลอบ
แต่อะไร มันก็คงไม่น่าโมโหเท่ากับคนที่ลอกงานฟาร์มเค้าเขียนบอกว่า
เรื่องเนี้ย...เรานั่งพิมพ์เองตั้งแต่วันศุกร์ - วันเสาร์ เลยนะ
ไอ้ฟาร์มนั่ง...มึงกล้าพูดเนอะ (ขอโทษที่หยาบคาย)
ผมนั่งเรียบเรียง นั่งคิดพล็อต มาสองสามอาทิตย์...คุณมึงบอกว่าคุณมึงทำ 2 วัน
เจ้าของเรื่องมันอยากจะดีดดิ้น
แล้วตอนที่เราไปเตือนตอนแรก เจ๊แกก็ทำเป็นแบบ ไม่จริงนะ...คุณมีหลักฐานอะไรมายืนยันล่ะ
ผมเลยเดือด...แต่ก่อนที่ผมจะได้ทำอะไรนั้น พ่อผมฮะ...พ่อของผมนี่แหละ
พ่อเลยไปเตือนเจ๊แกให้
(ผมบอกพ่อแล้วนะ ว่าผมไม่เป็นอะไร...ผมใจเย็นลงแล้ว)
เท่านั้นแหละ...เจ๊แกเลยเข้ามาขอโทษผมใน Icygang (เจ๊แกลอกมาจากที่นี่)
ผมก็บอกไปว่าผมไม่ได้โกรธแล้วนะ เรามาเป็นเพื่อนกันได้มั้ย?
(...ดูเป็นคนดีเนอะ แต่ผมอยากจะรู้จักเค้าจริงๆ อยากรู้ว่าทำไมเขาถึงคิดลอกงานคนอื่น)
แล้วเขาก็หายหน้าไปจากชีวิตผมเลย
ผมดีใจนะ...ที่เขาไม่เกรียนใส่ผมมาก
ไม่งั้นผมอาจจะสาปเขาก็ได้ - -
เรื่องของผมมันไม่น่าตื่นเต้น ไม่สนุกฮะ
มีเรื่องล่าสุดนี่แหละ สนุกแบบเซงๆ เพราะอีกฝ่าย
เกรียนมาก
ผมไม่รู้สึกว่าแรงไปถ้าใช้คำนี้ เพราะคนคนนั้นเขากลับกลอกไปมามาก
แถมเพื่อนที่หนุนหลังเขายังไม่ยอมจบเรื่องง่ายๆอีกด้วย
เขาไม่จบผมไม่ว่า
แต่ผมเกลียดการที่พวกคุณมาดูถูกงานเขียนของคนคนหนึ่ง
เขาใช้คำรุนแรงที่ผมเกลียด...เขาใช้คำว่า 'ขยะ'
ผมเกลียดคำนี้ ถึงแม้ว่าผมจะชินกับคำว่า 'สวะ'
แต่นั่นผมก็แค่ชินตามการ์ตูนเท่านั้น แต่คำว่า 'ขยะ' กับงานเขียน
ผมขอสาปแช่งคุณ
ผมรู้...ว่าทำแบบนี้ผมจะมีกรรมไปกับคุณเรื่อยๆ ผมอาจจะตกนรกหมกไหม้
แต่ขอร้อง...ช่วยถอนคำพูดของคุณออกไปกับสิ่งที่ผมรักเถอะ
ผมขอร้อง...คุณอาจจะด่างานเขียนที่อื่นก็ได้
แต่ต้องไม่ใช่ในที่สาธารณะ
ผมเกลียดนะครับ คนแบบนี้...
เป็นครั้งแรกที่ผมอยากให้เรื่องแบบนี้เคลียร์จบเร็วๆ ผมเพราะเชื่อว่า
ถ้าทะเลาะกับเกรียน ชาตินี้เรื่องก็ไม่มีวันจบหรอก
และคุณเชื่อมั้ย? ถ้าตอนนั้นเพื่อนของคุณออกมายอมรับว่าลอกแต่โดยดี
ทุกคนบนโลกพร้อมที่จะให้อภัยเขา
แต่เขามาโกหกก่อน
ผมบอกแล้วไง...ว่าการโกหกน่ะ มันเป็นจุดเริ่มต้นของอาชญากรรม
คนทางฝั่งที่ถูกลอก เลยอดจะเคืองไม่ได้ ถูกมั้ยครับ?
แต่ทางฝั่งนี้ ไม่มีสักคนนะครับที่บอกให้คุณออกไป หายไปจากโลกไซเบอร์
คุณยังอยู่ได้ครับ
ถ้าคุณสำนึกแล้ว การหนีไม่ใช่การแก้ไขปัญหาครับ
คุณต้องอยู่ เพื่อให้ทางฝั่งนี้รู้วาคุณจะไม่กลับไปทำแบบเดิมซ้ำๆ
แต่ที่ผมไม่พอใจ คือกองหนุนของคุณ เค้าพูดเหมือนกับว่าคุณไม่ผิด
เขาบอกว่า ถ้าคุณยอมรับ ทุกคนก็ให้อภัย
ใช่ครับ
ถ้าเขาไม่โกหกออกมาก่อนนะครับ
และการขอโทษของเขา ผมอ่านดูแล้ว มันไม่จริงใจครับ
แล้วเขาำทำเหมือนกับว่าตัวเขาเป็นแพะรับบาป
.
.
ผมไม่เข้าใจ...
ถ้่าคุณกล้าลอก คุณก็ต้องกล้ารับ
ถ้าคุณมั่นใจว่าคุณไม่ผิด
ก็เอาหลักฐานมายืนยันสิครับ คนที่เขียนงานจริงๆ จะมีหลักฐานครับ
ผมคิดว่านะ...
สุดท้ายแล้วผมคิดว่านะครับ...
อย่าลอกงานใคร เพราะ มันเป็นการดูถูกงานเขียนครับ ผมคิดแบบนั้นมาตลอด และผมก็จะคิดต่อไป
งานเขียนเป็นงานที่ใช้สมอง สองมือ กลั่นกรองออกมาจากใจ
เป็นการที่ผมรัก...ขนาดที่ผมเคยพูดเอาไว้ว่า
ต่อใ้ห้แขนผมขาดทั้งสองข้าง ผมก็ไม่มีวันที่จะเลิกเขียน เพราะสมองผม หัวผมมันยังคิดไปได้เรื่อยๆ
ดังนั้น...ผมขอร้อง อย่ามาดูถูกงานที่ผมรักเลยนะครับ
ขอบคุณ