[KHR] xxx รักที่นับไม่ถ้วน xxx XS
posted on 14 Apr 2008 19:13 by devilz79 in FICTIONs, REBORN
Title: รักที่นับไม่ถ้วน
Paring: XS
BGM: รักที่นับไม่ถ้วน - ปั่น ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว
Author: devilz79
xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx
"ไอ้สวะ!!!!!!!!!!!!!!!"
น้ำเสียงเกรี้ยวที่เรียกรองหัวหน้าวาเรียเมื่อไม่สบอารมณ์
"อะไรวะ ไอ้บอสงี่เง่า!!!!"
อีกฝ่ายก็พอกัน ตอกกลับด้วยน้ำเสียงกระโชกโฮกฮากไม่ได้มีความนุ่มนวลเอาเสียเลย
"จะเอาอะไรนักหนาวะ ไอ้บอสบ้า!!!!"
"แล้วแกจะบ่นไปหาอะไรวะ ไอ้สวะ!!! มากับฉันนี่!!"
ไม่ว่าเปล่า แซนซัสยังลากคนผมยาวโดยไม่ใส่ใจเสียงโวยวายที่ดังมาแว่วๆ
"แกจะพาฉันไปไหนวะ!!!!"
"ปล่อยเดี๋ยวนี้นะไอ้บอสบ้า!!!!"
"ฉันเดินเองได้โว้ย!! ไม่ได้เป็นอัมพาต!!!"
ฯลฯ
"เข้าไปโว้ย!!!!!" จับโยนใส่ไปในรถคันหรูอย่างไม่ปราณีคนตัวสูงที่หัวชนกับขอบประตูจังๆ
"ไอ้บอสงี่เง่า!!" บ่นอุบอิบออกมาเสียงดังลั่น (แน่ใจนะว่าอุบอิบ) สควอลโล่ที่ยัดตัวเองไปนั่งดีๆได้หันมาถามแซนซัส
"จะพาไปไหนอีกเนี่ย ภารกิจก็เสร็จหมดแล้ว ไม่ทำแล้วโว้ยย!!" บ่นออกมาแล้วเอนตัวลงนอนตามแนวราบของเบาะ
วันนี้เขาทำภารกิจเสร็จ ยังไม่ทันได้หลับตา เสียงไอ้บอสเวรนั่นก็กระซวกถึงลำไส้ใหญ่
ไอ้งี่เง่า!! ไอ้บอสงี่เง่า!! ทำตัวเหมือนผู้ใหญ่!! สุดท้ายก็เด็กล่ะวะ!!
"พาฉันมาที่นี่ทำไม?" สควอลโล่หันไปถามคนหน้าเถื่อนที่ยืนข้างๆตัวเอง
ตอนนี้ทั้งเขาและบอสมาหยุดเท้าอยู่ที่ 'ท้องฟ้าจำลอง ระดับไฮโซวว'
"เข้าไป ไม่ต้องโวยวาย" ไม่สนใจที่จะตอบ แถมยังผลักอีกคนให้เดินเข้าไปในอุโมงค์มืดอีกด้วย
...เพราะฉันรู้ไงว่าแกเหนื่อยกับภารกิจนี้มากแค่ไหน
ภารกิจที่ฉันเป็นคนออกคำสั่ง ฉันรู้...ว่าแกจะยอมพลีกายเพื่อมัน...
...สวะของฉัน...
"อะไรเนี่ย มืดก็มืด...เหนื่อยๆๆๆ เข้าใจมั้ย!!!" หันไปตวาดแว้ดบอสที่ทำหน้าไม่สบอารมณ์สักเท่าไร
พอมันเหนื่อยมากๆ แล้วมาเจอบอสทำอะไรไม่บอกไม่กล่าวมันก็เครียดนะเว้ย!!
"หุบปากไปน่า..." แซนซัสว่าให้ แล้วกดคนผมยาวลงบนเก้าอี้นุ่มๆ พร้อมนั่งลงไปด้วย
บอสของวาเรียเอนตัวลงไปบนเบาะนุ่มๆ ไม่สนใจคนข้างๆที่ตอนนี้เริ่มโวยวายมากกว่าเดิม
"พามาเพื่อ? เพื่อดูแกนอนงั้นเหรอ? ไอ้บอสงี่เง่า!!" สควอลโล่ที่ดูท่าว่าจะไม่ยอมปิดปากง่ายๆแทบกระชากบอสขึ้นมาคุย
"โว้ยยย!!! หุบปากไปซะ แล้วก็ดูดีๆ" แซนซัสที่ชักจะรำคาญนิดๆ (!?) ลุกขึ้นมาเอาแขนกดคนโวยวายให้นอนราบกับเก้าอี้
"อะระ...." สควอลโล่ที่จะแหกปากขึ้นมาอีกครั้งก็ต้องอ้าปากค้างเมื่อสายตาเขาที่มองขึ้นไปบนหลังคาไอ้อุโมค์นี่
เห็นแสงระยิบระยับ เป็นกลุ่มๆท่ามกลางหลังคาที่มืดมิด....ของท้องนภา
...ท้องนภายามค่ำคืน ที่มีเพียงแต่ความมืดมิด
แห่งอธนาการ....ท้องนภาที่กำลังโอบล้อมทุกๆอย่าง
"บอส...." สควอลโล่เรียกคนข้างๆขึ้นมาเสียงสั่นๆ
"บอกให้เงียบไง ไอ้สวะ!!" แซนซัสกระชากเสียงขึ้นมา พาลเอาหน้าคนที่กำลังจะซึ้งๆเปลี่ยนเป็นมุ่ยลงทันที
แต่... "เฮ้ย...อะไรของแกวะ!!" แซนซัสแทบจะผลักหัวเงินๆนั่นออกไม่ทันเมื่อคนโวยวายอยู่ๆก็ลุกขึ้นมากอดเขาแน่น
"...ปล่อยโว้ยยย!! อึดอัด!!!" คนเป็นบอสพยายามจะผลักฉลามออกไป แต่...ไอ้นี่ไปฝึกวิชาตุ๊กแกมารึไง เกาะแน่นไม่ยอมปล่อย
....ดาวจะมากเท่าไร
ไม่เท่ากับใจที่มันรักเธอ....
"บอส...ขอบคุณนะ" น้ำใสๆที่รื้นขึ้นมาจากดวงตาสีฟ้าคู่นั้น แม้เป็นความมืดมิด....แต่แซนซัสก็มองเห็นมันได้อย่างดี
...น้ำตาของสวะ.... น้ำตาของวรุณของเขา....มีเพื่อเขาคนเดียวเท่านั้น
"ไม่โวยวายแล้วรึไง!!!" ตะคอกใส่ ...ไม่ใช่ว่ารังเกียจ ไม่ใช่ว่าชิงชัง...
แต่เห็นใบหน้าที่เคล้าน้ำตาตอนนี้แล้ว....รู้สึกแปลกๆ เหมือนหน้ามันจะร้อนๆ
"...."
"ไม่มีอะไรจะพูดก็ดูต่อไป...." แซนซัสสั่งแล้วหลับตาลง "ที่ตรงนี้แกก็ช่วยใช้หัวแกจำหน่อยแล้วกัน ว่าฉันพาแกมา!!!!"
....มากกว่าดาวบนฟ้าเสมอ
จะมอบให้เธอตลอดไป.....
สควอลโล่ยิ้มแล้วมองขึ้นไปบนหลังคา '...ฉันพาแกมา....'
มันจะหมายความว่าเป็นที่ของเราแค่สองคนได้มั้ยบอส....
"ถ้าเบื่อแล้วก็ไม่ต้องบอก แกก็ดูไปจนกว่าฉันจะตื่นก็แล้วกัน!!!!" เสียงดังสั่งขัดอารมณ์คนกำลังซึ้ง
....ถ้าเป็นไปได้ ไอ้ดาวสวะๆนั่นแกไม่ต้องไปมองหรอก มองแค่ฉันคนเดียวก็พอแล้ว....
"เออ รู้แล้ว" คนผมยาวรับคำอย่างเสียมิได้
...ไอ้บอสงี่เง่า ถึงแกจะงี่เง่ามากแค่ไหน
แต่สวะของแกคนนี้ ก็จะขอตามติดคนงี่เง่าตลอดไป....
ชิ้ง ----!! เสียงประหลาดที่เรียกการตื่นตัวของสควอลโล่ให้กระชับดาบขึ้นมา
"...หึหึ ฉลามคลั่ง..." เสียงกระสั่วๆ ไม่ได้ปลุกให้แซนซัสตื่น แต่กลับปลุกให้ความกังวลของสควอลโล่ตื่น
...ไม่ใช่ว่ากลัวไอ้พวกมาเฟียลูกกระจ๊อกนี่ แต่กลัวว่าบอสที่นอนอยู่อย่างนี้จะได้รับลูกหลง...
ชิ้ง --- เสียงที่คราวนี้มาพร้อมวัตถุคมๆชนิดคล้ายๆกับที่เบลใช้
แต่...ของเบลมันดูดีมีชาติตระกูลกว่านี้ว่ะ!!!!
"ฉันไม่คิดว่าฉลามคลั่งอย่างแกจะมาที่นี่....แต่ก็ดี เชือดทั้งบอสทั้งรอง!!" ไอ้กระสั่วนั่นส่งเสียงขึ้นมาอีก
มาพร้อมกับทะเลมีดที่พุ่งออกมาจากความมืดต้นเสียง...
ฉลามน่ะ....ไม่เป็นไรหรอก กับมีดกระจอกๆแค่นี้หลบได้สบายๆ
แต่ไอ้บอสงี่เง่าที่ไม่ยอมตื่นรับรู้กับเหตุการณ์รอบๆนี่สิ....
ดาบที่อยู่ในมือใช้ปัดมีดที่ลอยอยู่ในวิถีที่จะปัดถึง
....แต่มีมีดเพียงเล่มเดียว ที่มันลอยคว้างกลางหน้าบอสพอดี....
ไม่ใช่ปัดไม่ถึง....ปัดได้แน่...
แต่ถ้าอย่างนั้น หน้าบอสต้องแหกด้วยคมดาบของเขาแน่ๆ
สควอลโล่เอื้อมมือหมายจะกำมีดเล่มนั้นไว้แทน
ยังไง....มือเขาเจ็บ...ดีกว่าบอสต้องหน้าแหกมากไปกว่านี้
แกร๊งง...
มีดที่ลอยคว้างเมื่อครู่ตกลงไปบนพื้นอย่างง่ายๆ
"ไอ้สวะ!! แกคิดว่าระดับฉันจะต้องเพิ่มรอยบากที่หน้าเพราะไอ้มีดกระจอกๆนี่นะ"
แซนซัสพูดขึ้นทั้งๆที่ตายังหลับอยู่ มือคว้าปืนออกมาแล้วกระหน่ำยิงไปในซอกของความมืด
ไม่ต้องบอก...ไอ้มาเฟียลูกกระจ๊อกนั่นดับสนิทคาที่...
"ฝีมือมันห่วยกว่าเบลล้านเท่า แกไม่ไว้ใจฉันเลยใช่มั้ย!!?" คราวนี้ลืมตาโพลงขึ้นมา
มือบีบข้อมือที่กำดาบอยู่ .... ดาบหล่นลงบนพื้น...
"ก็...." ก็เข้าใจมั้ยว่าอารมณ์มันชั่ววูบน่ะ
ทำไปก็เพราะห่วงหน้าไอ้บอสงี่เง่าจะมีรอยเพิ่มมาอีก!!!!!
แซนซัสหัวเราะออกมาแล้วปล่อยข้อมือที่ทำท่าว่าจะหักกร๊อบๆ แล้วล้มตัวนอนต่อ
....ไอ้มาเฟียกระจอกนั่นน่ะเหรอ? ก็แค่ไอ้คนที่ให้เบลมันลากคอมาด้วยตอนที่ไปทำภารกิจ
แค่ไว้ชีวิตมันไม่กี่ชั่วโมง....แต่ยังไงมันก็ต้องตายอยู่ดี ก่อนตายมีประโยชน์ก็และกัน
ไอ้สวะที่น่ารำคาญ .... สวะที่ฉันรำคาญแก
ไอ้สวะจอมโวยวาย ..... โวยวายได้แม้แต่เรื่องไร้สาระ
ไอ้สวะที่ยุ่งกับชีวิตฉัน ..... สวะที่ห่วงฉันมากกว่าตัวเอง
"บอส ฉันรู้ว่าแกไม่หลับหรอก กลับเหอะ เบื่อแล้ว!!" ลุกพรวดขึ้นมาทั้งๆที่นั่งอยู่
แต่กลับโดนบอสกดลงกับเก้าอี้อีกครั้ง....คราวนี้ไม่ใช่แค่แขน
...แต่บอสใช้ทั้งตัวกดทับเขาอยู่...
"จำเอาไว้....สวะอย่างแกไม่ต้องมาห่วงฉัน หน้าที่ของแกนอกจากทำตามที่ฉันสั่ง...." แซนซัสโน้มหน้าลงไปข้างหู
กลิ่นหอมจากยาสระผมที่ลุซซูเรียคงจัดไว้ประจำ กลับรู้สึกว่ามันหอมเอามากๆก็วันนี้ "....แกก็มีหน้าที่ห่วงตัวเองเท่านั้น!!"
...ถ้าวรุณหายไป แล้วนภาที่มืดมนจะเป็นอย่างไร...
นภาน่ะ...ไม่จำเป็นต้องมีคนมาห่วงหาอาธร
เพราะหน้าที่ของนภา...คือโอบล้อมและปกป้องทุกคนไว้
แม้ว่าจะไม่ใช่นภาที่สดใสก็ตาม
"บอส..."
"แกเข้าใจที่ฉันพูดมั้ย!!!!"
"เออ!!" ตะคอกกลับ "แต่นอกจากไอ้ที่แกว่ามาแล้ว สเพลฮี สควอลโล่ก็มีหน้าที่ห่วงแซนซัสเหมือนกันโว้ย!!!"
ไม่ใช่ในฐานะวาเรีย ไม่ใช่ในฐานะรองหัวหน้า ไม่ใช่ในฐานะใต้บังคับบัญชา แต่เป็นฐานะของคนธรรมดาคนนึง
....ตัวเลขความห่วงใย ตัวเลขความคิดถึง
มันจะมีจำนวนเท่าไร ในหนึ่งใจฉัน.....
ไม่ได้ห่วงเพราะว่าเป็นบอส ไม่ได้ห่วงเพราะว่าเป็นวาเรีย ไม่ได้ห่วงเพราะหน้าที่
แต่ห่วงเพราะคนตรงหน้าคือ ...แซนซัส... คนที่หัวใจเขาจะภัคดีไปตลอด ต่อให้ตกนรกหมกไหม้ก็ตาม
....ถ้านภาสูญสิ้น แล้ววรุณ....จะอยู่ยังไงล่ะ?...
"หึ....แกพูดอะไรออกมา" แซนซัสหัวเราะเยาะคนที่กำลังโดนตัวเองกดทับ
"แล้วแก...กำลังทำอะไรอยู่ล่ะ ไอ้บอสงี่เง่า!!" สควอลโล่สวนกลับตามประสาคนโวยวาย
แซนซัสเงยหน้าจากเส้นผมสีเงิน "อยากให้ตอบเป็นคำพูด....หรือการกระทำล่ะ!!!!" ถามกลับหน้าตายเช่นกัน
แต่ไม่ทันที่สควอลโล่จะตอบ ริมฝีปากของบอสก็ประทับลงบนริมฝีปากของเขาแล้ว
ไม่ใช่จูบที่ร้อนแรงแบบที่คิด....จูบที่กลีบปากบางๆ
....ความหวานอมรสแอลกอฮอล์นิดๆ...รู้สึกดีเหมือนกันนะ
....ฉันไม่เคยรู้เลย รู้แต่ในทุกวัน
ไม่เคยหยุดใจเพียงสักครั้ง
รักเธอ...รักไม่เคยหมด......
"อย่าทำท่าเหมือนเด็กที่เพิ่งโดนจูบครั้งแรกได้ปะวะ!!!!" แซนซัสที่กลบเกลื่นความเขินด้วยการตะคอกคนผมยาวที่นั่งอยู่ข้างๆ
ไอ้สวะ!!! ทำหน้าแดงได้ตั้งแต่ที่ออกมาแล้ว .... ยิ่งมองมันแบบนี้ ชักอยากจะหน้าแดงตามไปด้วย ไอ้สวะ!!
"ใครมันจะสำส่อนแบบแกล่ะ!!" ก็แน่ล่ะสิ...จูบแรกของเขา ให้กับไอ้บอสงี่เง่าไปแล้ว
"เหอะ....แกก็รักคนสำส่อนล่ะวะ!!!" คนที่กำลังขับรถหันมายิ้มเยาะให้
"หุบปากไปเลย ไอ้บอสงี่เง่า!!!!"
"แกกล้าสั่งฉันงั้นเหรอ? ไอ้ฉลามสวะ!!!!" แซนซัสที่เหยียบเบรกแทบจะทันทีจนฉลามเกือบจะได้เลือดที่จมูกคมๆเสียแล้ว
.....ไม่ทันไร มันก็สั่งขนาดนี้แล้ว ถ้าสถาปนามันเป็นเมีย ไม่ต้องเหยียบย่ำเขาตายเลยรึไง!!!...
"......" มันพลั้งปากไปเท่านั้นเอ๊งงงงงง~~
"ก็ไม่ได้ว่าอะไรแกซะหน่อย....เฮอะ!!!" แค่นเสียงออกมาทางลำคอ
สควอลโล่หันไปมองคนข้างๆแทบไม่ทัน แต่...มันก็ไม่ทันของแซนซัสเหมือนกัน
ที่เผลอยิ้มอ่อนโยนออกมาจนสควอลโล่มองกันตาตั้งอีกรอบ....
ความจริง...รอยยิ้มแบบนั้น....ก็เหมาะกับหน้าแกดีนะ ไอ้บอสงี่เง่า
...แต่จะดี....ถ้ามันมีไว้ให้แค่ฉันเพียงคนเดียว....
...นับไม่ถ้วนหรอก
ใจฉันที่มอบให้เธอ...
"เออ นี่บอส..."
"อะไร?" หันมาถามทั้งๆที่มือก็กำลังจับพวงมาลัยอยู่
"วันนี้...ขออะไรอย่างได้ปะ?" ฉลามใกล้จะเป็นโหมดเป็นปลาทองน้อยเอียงคอถาม....
....คงคิดว่าโมเอะล่ะสิแกน่ะ
..... แต่ก็โมเอะจริงๆแหละเว้ย!!.... >> ความคิดบอส
"อะไร ถ้ามากไปพ่อจะเป่าให้ดับเลย!!!" ยังไงก็ต้องขู่มันไว้ก่อน เดี๋ยวได้ใจไป
"ไม่ดื่มเหล้าสักวัน แกจะลงแดงมั้ย?" แซนซัสเหลือบตามองคนถามแล้วส่ายหน้าเบาๆ
ตีความจากการส่ายหน้าเอือมๆของบอสเป็นความหมายว่า 'ไม่' "ไม่ลงแดง...งั้นขอสักวัน แกอย่ากินได้มั้ย?"
"ทำไมวะ?"
"ก็...ถ้านภามันหายไปเร็ว วรุณก็ต้องหายไปเร็วเหมือนกันดิ่" เสตามองออกไปข้างนอกหน้าตา
ไม่ยอมสบตากับแซนซัส แต่.....บอสกลับมองใบหน้าแดงๆนั่นผ่านกระจกข้าง หลบไปก็ไม่พ้นหรอก....
"งั้นก็ได้...วันนึงก็แล้วกัน" แซนซัสยอมรับปากแต่โดยดี
แถมยังเคาะพวงมาลัยเล่น ผิวปากอีกด้วย .... สควอลโล่แทบกราบเทวดาฟ้าดิน
ไอ้สวะ...สำหรับฉันก็แค่
...อยากทำให้เพื่อเธอ
อยากดูแลเธอให้นาน ....
บางที....อยู่กับพวกแกไปนานๆ มันก็สนุกดี
THE E.N.D
xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx xx
Talk with DEVILZ79 : จบ....จบไปแล้ว TAT แต่งโดยใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงกว่าๆ XS เรื่องแรกในชีพ (ได้ข่าวว่าฟิครีบอร์นเรื่องที่ 3 ของชีวิต) ฮ่าๆๆ ก็นะ....แต่งเองแอบหลงป๋าทศเองได้มั้ยอ่ะ ชอบป๋าจังเลย มาดแบบนี้โดนใจอ่ะ (แต่งสนอง need ตัวเองว่างั้น?) ตอนแรกกะจะเอาซึ้งๆ แต่อารมณ์....มันไม่ใช่อ่ะกิ๊บ มันไม่ใช่อย่างแรงเลยอ่ะกิ๊บ!!! ก็เลยออกมา...เป็นอย่างงี้แหละ
ชอบไม่ชอบยังไงก็บอกกันได้เน้อ...ฮ่าๆๆ
ปล. เพลงลุงปั่นเค้าเพราะเนอะ....
“คุณพ่อคะ คุณพ่อรักหนูกับแม่รึเปล่า”
“รักสิคะ”
“รักมากแค่ไหนคะ”
“ลองนับดาวบนฟ้าดูสิลูก...”
“บอส...บอสรักเจ้าชายกับสควอลโล่รึเปล่า?”
“......” (มาไม้ไหนวะไอ้เจ้าชาย >> ป๋าคิดในใจ)
“รักมากแค่ไหนอ่ะ”
“ไปตายซะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
=[]= ทำไมบอสไม่ทำซึ้งเหมือนในโฆษณาอ่ะสควอลโล่: เบล
จะไปรู้เรอะ!????: สควอลโล่ทำหน้าแดงๆ (กำลังคิดอยู่ว่าถ้ามันกลายเป็น ....
“บอส...บอสรักเจ้าชายกับสควอลโล่รึเปล่า?”
“รักสิครับ” เสียงอ่อนเสียงหวาน
“รักมากแค่ไหนอ่ะ”
“ลองนับดาวบนฟ้าดูสิ” ทำตาพราวระยิบ.... )
ทำไมต้องทำหน้าแดงด้วยอ่ะ? หรือว่าเลือดสควอลโล่จะออก เจ้าชายช่วยนะ!!!: เบล
ไม่ต้องว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย: น้องหลาม
จบจริงๆล่ะ .... ไปล่ะ ฮ่าๆ