Devilz79 | Easy

Title: Lull Inc.
Author: Devilz79
Pairing: 1859 and unknow
Rating: PG? NC? R? s.th
Disclaimer: Akira Amano
Summary: Dare you sleep? Yes or No

link: Prologue

ร่างเล็กในชุดกะทัดรัดกำลังยืนลูบแขนอยู่หน้าโรงแรมที่ระบุเอาไว้ให้แผ่นกระดาษ เพราะความไฮโซหรูหราเกินกว่าที่สามัญชนคนธรรมดาอย่างเขาจะได้เข้ามาง่าย ๆ จึงเป็นเหตุให้ต้องสูดอากาศลึก ๆ ยืนทำใจก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไป เพราะความที่เป็นโรงแรมระดับห้าดาว ประตูกระจกใสนั่นจึงมีคนเปิดให้พร้อมรอยยิ้มต้อนรับ



...แหม ถ้าอุ้มเข้าไปได้กะจะอุ้มกันเลยปานนั้น



พอก้าวเท้าเข้าไปเท่านั้นแหละ พนักงานในชุดยูนิฟอร์มเท่ห์ ๆ ก็ปรี่เข้ามาหาจนร่างเล็กแอบสะดุ้งเล็ก ๆ เขานึกโล่งอกที่เลือกชุดมาได้ไม่น่าเกลียดเกินไป เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาวที่เข้าเอวเพราะว่าตัวของเขาเล็กเกินกว่าจะใส่เสื้อปล่อยได้ กางเกงสแล็คสีดำถูกเอาออกมาใช้ได้อย่างถูกเวลา



“ไม่ทราบว่านัดไว้หรือจะมาเช็คอินครับ?” เสียงนุ่มของพนักงานเอ่ยถามอย่างสุภาพ



“นัดไว้ครับ” โกคุเดระอ้อมแอ้มตอบ เท้าทั้งสองข้างเดินตามพนักงานคนนั้นไปแล้วหยุดอยู่ที่ล็อบบี้ของโรงแรม ก่อนจะเอ่ยหมายเลขห้องที่ถูกนัดเอาไว้



ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือก...การที่เดินเข้าโรงแรมไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับอาชีพอย่างเขา เพราะการจะรี่ไปหาลูกค้าถึงบ้านก็อาจจะประสบปัญหาเป็นต้นตอของครอบครัวแตกแยก หรือบางทีพนักงานอย่างเขา ๆ ก็ไม่ปลอดภัยเพราะงานแบบนี้ต้องทำตอนกลางคืนเท่านั้น...



งานแปลก ๆ ที่ไม่นึกว่าจะมีบนโลก งานที่แปลกพอ ๆ กับเจ้านายอย่างมุคุโร่ งานที่เขาเรียกว่า ‘กล่อม’ กล่อมคนที่ไม่กล้านอนหลับ หรือนอนไม่หลับให้นอนหลับ แต่ฝันดีหรือไม่ก็ไม่ใช่หน้าที่ของเขา เป็นหน้าที่ที่ไม่ต่างจากนักบำบัดซะเท่าไร แต่กลับมาอยู่ในรูปของบริษัทเอกชน ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามุคุโร่ไปกล่อมเจ้าหน้าที่จนได้ใบรับรองมาหรืออย่างไร



แต่อย่างน้อย ๆ ก็ได้เงินดีกว่าทำงานตามสถานบำบัดทั่วไป



ร่างเล็กถูกเชิญนั่งบนโซฟานุ่ม จะเอาตรง ๆ ก็คือแทบจะแบกเขาไปหย่อนบนโซฟาด้วยซ้ำ ก่อนที่พนักงานคนนั้นจะเดินไปยังเคาท์เตอร์ พูดอะไรสองสามคำกับพนักงานต้อนรับ ยกหูโทรศัพท์ขึ้นมาทำท่าพูดจาแล้ววางสายลง สองเท้ายาวก้าวกลับไปยังที่คนตัวเล็กนั่งอยู่



“เชิญครับ”



โกคุเดระเดินตามร่างสูงเข้าไปในลิฟต์ตัวกว้าง ที่ตอนนี้บรรจุเพียงเขาและพนักงานดีเด่นระดับโลก (?) ไม่ช้าทั้งคู่ก็มาถึงชั้นที่นัดหมาย เนตรสีมรกตสำรวจไปรอบ ๆ ตัวอย่างนึกพิศวง เขาไม่อยากจะคิดว่าในญี่ปุ่นมีโรงแรมที่ไฮโซเสียจนน่าขนลุกถึงขนาดนี้



ทั่วทั้งชั้นดูเงียบสงบราวกับสุสาน...แสงไฟสลัวสีเหลืองที่ดูเหมือนจะไฮโซยิ่งทำให้โกคุเดระรู้สึกขนลุกเล็ก ๆ ไหนจะความเย็นของแอร์ที่คงเร่งจนแช่แข็งคนได้อีก



เพราะว่ามัวแต่เงยหน้ามองไปรอบตัว จึงไม่ทันได้มองว่าคนข้างหน้าหยุดเท้าลง ใบหน้าหวานกระทบบนแผ่นหลังกว้างอย่างแรงจนสะดุ้งทั้งสองคน



“โอ๊ย...ขะ ขอโทษครับ” เอ่ยขอโทษออกมาอย่างรวดเร็ว มือเล็กกุมหน้าตัวเองป้อย ใบหน้าของคนถูกชนมีรอยยิ้มบาง ๆ เพียงเท่านั้น แต่หากสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของคนตัวเล็ก พาให้เนตรกลมเบิกกว้างขึ้น



“...ฮายาโตะ?”



เจ้าของชื่อย่นคิ้วหากันเมื่อมองตรงไปข้างหน้า ไม่ ๆ ไม่ใช่เสียงของพนักงานดีเด่นหรอก แต่กลับเป็นชายหนุ่มอีกคนที่ปรากฏตัวขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไรไม่ทราบ และเป็นคนที่ทำให้ร่างเล็กตาค้างด้วยความตกใจ



“ดี...เอ่อ คุณดีโน่?” เอ่ยชื่อคนตรงหน้าไปอย่างไม่แน่ใจ ทั้ง ๆ ที่มันรู้ดีอยู่เต็มอกว่าไอ้หัวทอง ๆ แบบนี้มีคนเดียวเท่านั้น!!



ร่างสูงเจ้าของชื่อยิ้มแป้นออกมา มือใหญ่ยกขึ้นโบกไล่พนักงานหนุ่มเป็นเชิงว่าให้ออกไปจากตรงหน้า คนถูกไล่ทำท่าอึกอักก่อนจะค้อมหัวแล้วจรลีออกไปแต่โดยดี โดยมีเนตรมรกตมองตามหลังไปอย่างงง ๆ



ไหงทิ้งเขาไว้ แล้วเชื่อฟังคำสั่งไอ้หัวทองนี่ด้วยอ่ะ?



“คุณ...?”



“ฮายาโตะมาหาฉันเหรอ? แล้วรู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่นี่น่ะ...ตั้งแต่วันนั้นไม่เจอกับฮายาโตะอีกเลย ฉันละคิดถึงนายมาก ๆ นะรู้มั้ย ถึงจะเริ่มนอนได้แล้วก็เถอะนะ แต่ก็ยังอยากให้ฮายาโตะมากล่อมอยู่ดี” เสียงทุ้มพูดออกมาจ้อย ๆ โดยไม่สนใจสายตาเอือมระอาของคนฟังสักนิด



“อะ...เดี๋ยวก่อน คือ...ผมก็มีธุระ ไม่ได้มาหาคุณด้วย”



“เห...”



“ไม่หงไม่เหล่ะ แล้วอีกอย่างนะ ถ้านายนอนได้ก็ไม่ต้องมาอยากให้ฉันไปกล่อมด้วย เพราะไม่งั้นฉันจะถูกตัดเงินเดือน โอเค?” ว่าจบ เท้าเล็กก็ก้าวฉับ ๆ ไปยังห้องที่ถูกนัดหมายเอาไว้ ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูก็เกือบจะถึงเวลานัดแล้ว เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมโลกถึงได้กลมนักนะ



ดีโน่ นักธุรกิจใหญ่ถูกเรียกว่าเจ้าพ่อโรงแรมเลยล่ะ เมื่อเกือบปีที่แล้วประสบปัญหานอนไม่หลับ เลยต้องมาพึ่งบริษัทของมุคุโร่ และเจ้าบอสบ้านั่นก็ดันโยนงานมาให้กับเขาเสียอีก...จึงเป็นเหตุให้ต้องมากล่อม แต่กว่าจะหลับกันได้ก็ต้องใช้เวลาเป็นอาทิตย์ แถมเจ้าหัวทองเกือบจะได้หลับไปตลอดกาลเพราะเขาเกือบจะเอามีดเฉาะหัวนั่นให้เลือดอาบไปเลย



คนบ้าอะไร...ไม่นอนไม่พอ ยังทำตัวน่ารำคาญไม่สมกับอายุอีกด้วย




ไม่ช้าโกคุเดระก็หยุดยืนอยู่หน้าห้องที่มีหมายเลขติดอยู่ สายตากวาดมองเช็คก่อนจะยกมือเคาะประตูบานหรู



“เข้ามา...ไม่ได้ล็อค” เสียงจากภายในตอบกลับมา ห้วนและกระชับจนคนเพิ่งมานึกจินตนาการใบหน้าของลูกค้ารายใหม่ ก่อนจะรีบเปิดบานประตูที่ไม่ได้ล็อคเข้าไป ภายในห้องก็ตกแต่งด้วยความเริ่ดหรูตามสไตล์ แต่ภายในห้องนี้กลับดูอบอุ่นมากกว่าภายนอกอีกโข



“ส...สวัสดีครับ” เป็นโกคุเดระที่เอ่ยทักทายขึ้นมาก่อน ตามปกติแล้วเขาไม่ใช่คนที่มีมารยาทอะไรปานนั้น แต่เมื่อโดนมุคุโร่เคี่ยวเอาเสียมาก ๆ ก็จำเป็นจะต้องทำตาม ไม่งั้นเจ้านั่นคงทำตัวเป็นบอสเถื่อนแล้วฆ่าเขาหมกป่าอะไรเทือก ๆ นั้น



ร่างโปร่งในชุดยูคาตะสีเข้มนั่งไขว้ห้างบนเตียงขนาดคิงส์ไซส์ กรอบหน้าภายใต้เส้นผมที่ลงมาระนั้นเคลือบเอาไว้ด้วยความเย็นชา เนตรเรียวคมจ้องมองราวกับไม่พอใจทุกสิ่งที่อย่างบนโลก มือสองข้างที่ยกขึ้นกอดอกยิ่งบอกให้ทราบถึงความมีอำนาจในการบงการคนอื่นอยู่ลึก ๆ



โกคุเดระเบื่อคนประเภทนี้ที่สุด...ซึ่ง เขามั่นใจมาก ๆ ว่ามุคุโร่มันจงใจแกล้งเขาชัด ๆ ...อย่าให้เขากลับไปล่ะ



“เนี่ยเหรอ?...คนของบริษัทนั้นน่ะ” คนผมดำพูดขึ้นด้วยเสียงเรียบ ๆ แต่ก็กระชากให้ร่างบางหันมองหน้าขวับ “มองลูกค้าด้วยสายตาแบบนั้น ใช่ได้รึไง?”



โกคุเดระลอบถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย แค่เริ่มก็ออกลายเสียแล้ว “ขอโทษครับ” คำขอโทษดังออกมาพร้อมกับที่คนพูดเดินเข้าไปหาคนที่นั่งบนเตียง “อาจจะฟังดูเหมือนยุ่งนะ แต่ยังไงก็ต้องขอถาม...ทำไมถึงนอนไม่หลับ”



เนตรสีนิลมองคนที่ยืนตรงหน้า “...อยากรู้งั้นเหรอ?”



โกคุเดระไม่ตอบ แต่เว้นจังหวะให้อีกฝ่ายได้พูดต่อ



“งั้นก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ” เสียงเข้มเอ่ยสั่งพร้อมพยักเพยิดหน้าไปทางห้องอาบน้ำที่อยู่เฉลียงไปกับเตียง ทิ้งให้คนฟังทำหน้าเหวอด้วยความไม่เข้าใจในคำสั่ง



อะไรนะ...?



“ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ”

 

 

 

..tbc..

 

 

ไม่ทัน...ฟิคฮาโลวีน ไม่ทันค่ะ !!!

 

แปะเรื่องนี้ต่อละกันเนอะ...พรุ่งนี้จะมาแก้ตัว
ถ้าไม่ทันจริง ๆ อาจจะกลายเป็นฟิคลอยกระทง กร๊าซซซ =[]=

 

ขอบคุณทุกคอมเม้นต์ในตอนที่แล้วนะคะ ^^

 

 

ต่อมา...ตัดสินใจแล้วค่ะ *ทำท่าแน่วแน่*
เราจะ เปิดรีเควสฟิค ข้อหาเกือบครบแสนฮิตละกันนะ 55

 

กติกานิดเดียวเองค่ะ

1. เอาแค่รีบอร์นเท่านั้นเนอะ... (เอ่อมม ฝั่ง JR อยากเควสก็ได้ เป็นกรณีพิเศษ)

2. คู่ไหนก็ได้ จะวาย จะนอมอล จะเบสิก จะแปลก จะแรร์ ได้หมดค่ะ ขอมาก็จัดให้

3. เรทห้ามถึง NC-18 เน้อ แบบว่าอายุหนูยังไม่ถึงอ่ะค่ะ เพิ่ง 12 ต้น ๆ (...ถุย) และเป็นชอทฟิคนะคะ ถ้าใครอยากได้ฟิคเล็ทก็บอกกันได้...เพ้อ ๆ น่ะ ชอบ~

4. อยากได้ธีมไหนเป็นพิเศษบอกได้ค่ะ เช่นว่า ...อยากอ่านคู่อาจารย์ฟงกะโกคุ แนวกฏข้อที่ 3 ของนิวตัน หรือไม่ก็...เลวี่ซากุโร่ ธีมเรขาคณิตวิเคราะห์ ... = ='' (เอ่อมม กล้าขอก็กล้าแต่งค่ะ) ธีมแนววิชาการขอแค่ฟิสิกส์กับคณิตเท่านั้นนะ >> ใครจะขอ ? เอ้อ...ขอธีมนึงที่อย่าขอนะคะ คือธีมฮา ทำไม่ได้จริงจัง

5. ไม่บอกธีมเราจะคิดให้เองค่ะ *หัวเราะ*

6. ไม่รู้ว่าจะปิดเควสวันไหนอ่ะค่ะ

 

ในเอนทรีนี้ตัดที่คอมเม้นต์ 8 ของคุณ  yuyu นะคะ
ถ้าเควสในเอนทรีนี้ไม่นับนะคะ

 

ไปที่ นี่ แทนค่ะ

 

ไปล่ะค่าา~
ปล. ดู Silent Hill เอ่อมมม...ดีใจจัง ที่พี่ชายมานั่งดูด้วย =[]=