Devilz79 | Easy

Title: One Step [Tanabata Matsuri]
Paring: Fong x Hayato !
Rate: PG
Author: Devilz79

 

 

“อ๊ะ...มันเจ็บนะ”
“อย่าเสียงดังสิ ฮายาโตะ”
“ก็มันเจ...อ๊ะ!”
“ทนหน่อยน่า...”
“ผมไม่คิดว่าคุณจะ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก !!!!!!!!!!!!!!!”



เสียงหลอดแปดตะเบ็งขึ้นมาเมื่อถูกของแหลมจิ้มจึกกลางเส้นอะไรก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าเจ็บมากๆ เจ็บได้อีก



“เฮ้ย! ขอโทษๆๆ” เสียงทุ้มเอ่ยขอโทษขอโพยพลางดึงเข็มเงินที่ฝังบนร่างกายบางออก หยิบสำลีที่ชุบแอลกอฮอล์เช็ดจุดที่เลือดซึมเล็กๆ



ชายหนุ่มผมเงินยกมือข้างที่ยังไม่ถูกเข็มฝังขึ้นมาปิดหน้าตัวเองด้วยความกลุ้มใจ...ท่าทางเขาจะทำกรรมมาเยอะ “ทำไมจะต้องเป็นผมด้วยวะครับ?” กัดฟันกรอดด้วยความนึกอยากจะโมโห แต่ก็ไม่กล้าโวยวายออกไปเพราะเกรงว่าจะถูกเข็มฝังจุดตายขึ้นมา แย่แน่ๆ



“เอ้า ก็ฮายาโตะธาตุเดียวกับฉันนี่หน่า” เหตุผลแถกๆออกจากปากของชายหนุ่มผมดำสนิท ผู้ที่มีอายุมากกว่าคนที่นอนคว่ำอยู่แต่ยังทำตัวแอ๊บเด็กตามหน้าตาเหมือนเดิม



“มันเกี่ยวมั้ย อ๊ะ!!!”



“อย่าพูดมากเลยนะ นอนนิ่งๆแบบเดิมน่ะแหละดีแล้ว ถ้าพลาดไป...ฉันช่วยไม่ได้นา” พูดแล้วทำตาวิบวับกับเจ้าเข็มที่มีความยาวประมาณหนึ่งนิ้ว เอ่อ หมายความว่าหนึ่งนิ้วมือเรียวยาวๆนั่นน่ะนะ



คนฟังแทบอยากจะเอาเปียของอีกฝ่ายมารัดคอตายให้รู้แล้วรู้รอด เขาไม่เคยเข้าใจเลยว่าการฝังเข็มครั้งนี้จะมีใครได้ประโยชน์นอกจากคนทำที่อยากเพราะความสนุกสนานเท่านั้น “...ขอบคุณครับ ที่ให้ความมั่นใจกับผม คุณฟง!”



รอยยิ้มอ่อนโยนผุดบนใบหน้าคม “ด้วยความยินดี”



โกคุเดระถอนหายใจทิ้งก่อนจะฟุบหน้าปิดหูปิดตาไม่รับรู้เรื่องราวใดๆอีกต่อไป แค่เจอคนอย่างคุณฟง...ก็เกินพอแล้วล่ะสำหรับชีวิตน่ะ โฮวววววววววววววววววววววววววววววววววว !!

“ฮายาโตะ...ฮายาโตะ” เสียงเรียกคลอเบาๆข้างหูพาให้เจ้าของชื่อปรือเปลือกตาขึ้นมาปะทะกับแสงของหลอดไฟสีสว่าง



“หือ?” ครางกับตัวเองเพราะแทนที่จะรู้สึกเมื่อยล้ากลับเบาร่างกายอย่างบอกไม่ถูก



“ตื่นแล้วเหรอ ดีใจจัง” น้ำเสียงดีใจอย่างที่ว่าจริงๆดังขึ้นมา ใบหน้าคมชะโงกเข้ามาหาดวงตาของชายหนุ่มที่เพิ่งจะปรับสายตาได้



“คุณฟง...” แค่นั้นโกคุเดระก็อยากจะหลับต่อซะดื้อๆ แต่มันคงหลับไม่ลงแล้วล่ะ “ดีใจเรื่องอะไรกันครับ?”



ร่างสูงส่งเสียงอ้อว่าเข้าใจก่อนจะอธิบาย “ก็ดีใจที่ฮายาโตะไม่เป็นอะไรไง หึหึหึ เป็นไงฝีมือฉัน” สองมือปัดไปมาราวกับภูมิใจเสียเหลือเกิน



แต่คนฟังนี่สิไม่ทราบว่าสมควรดีใจด้วยหรือเปล่า อย่างน้อย...ก็คงดีกว่าเขาตายเพราะฝีมือฝังเข็มของคุณฟง



“เน่...วันหลังมาใช้บริการได้บ่อยๆนะ ฉันเต็มใจ” ทรุดนั่งลงบนเตียง โดยมิวายเบียดคนที่นอนอยู่ในเขยิบไปอีกซะงั้น “กับฮายาโตะน่ะ ฟรีเสมอ”



“เหอะๆ...” หัวเราะอย่างไม่รู้ว่าสมควรจะตอบรับหรือปฏิเสธ ทั้งๆที่ในใจน่ะมันปฏิเสธตั้งแต่แรกแล้ว “ว่าแต่คุณฟง ขอเสื้อผมด้วยครับ” มือบางยื่นออกขอส่วนที่ควรจะปกปิดร่างกายท่อนบน



เจ้าของชื่อภาษาจีนทำตาใส “ไม่ต้องใส่ก็ไม่เป็นอะไรนี่”



“ห๊ะ?” ร่างบางผุดลุกขึ้นนั่งหลังพิงเตียง “ไม่ดีมั้งครับ ผมว่าให้ผมใส่เสื้อน่ะดีแล้ว” ข่มฟันพูดดีด้วยสุดๆ เพราะยังไงคนตรงหน้าคือหนึ่งในอัลโกบาเลโน่ เก่งมหาเก่งน่ะ



“ก็ได้ๆ” ร่างสูงยอมพยักหน้าแล้วลุกขึ้นไปโดยง่ายดาย จนโกคุเดระเริ่มจะหลอนตัวเองหน่อยๆ



ถ้าไม่ใช่เพราะใบหน้าที่มีความคล้ายกับฮิบาริอย่างกับแกะนั่น เขาคงจะทำใจได้ง่ายกว่านี้ เพราะนิสัยที่ต่างกับสุดขั้วทำให้รู้สึกหลอนได้อีก ไหนจะรอยยิ้มที่ไม่คุ้นตา ความเจ้าเล่ห์ที่มีมากมายแถมยังชอบใช้อภิสิทธิ์ที่เป็นอัลโกบาเลโน่บังคับเขาอีก



ไม่นานคนผมเปียก็เดินกลับมาพร้อมกับเสื้อเชิ้ตสีแดงเข้มตรงกับธาตุประจำตัว ใบหน้าคมประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนๆเหมือนเดิม



“อ่ะ” ยื่นเสื้อให้พร้อมนั่งลงที่เดิม



“ขอบคุณครั... เฮ้ย!!!” เอื้อมมือไปรับโดยยังที่ขอบคุณไม่ทันจะจบคำ เสื้อก็ถูกยื้อกลับไปพร้อมกับที่มือใหญ่เลื่อนมาจับข้อมือของเขาเอาไว้ แรงกระชากพาให้ใบหน้าเรียวกระทบลงบนไหล่ของอีกฝ่ายอย่างกับคำนวณเอาไว้



เล่นกันแบบนี้โกคุเดระถึงกับสรรหาคำที่จะด่าไม่ออก



“แหมๆ แค่นี้ก็ไม่ต้องกอดกันก็ได้หรอกน่า ฮ่ะๆๆ” ยังกล้าที่จะพูดแบบนี้ คนถูกกล่าวหาถึงกับปลงในความคิดของคนที่อาวุโสกว่า เมื่อไม่มีเสียงโวยวาย กร่นด่า คนขี้แกล้งเริ่มจะหวั่นใจเล็กๆ สองมือคลายกอดพร้อมกับเสื้อคืนให้เจ้าของตามเดิม



คนผมเงินปรายตามองโดยไม่พูดอะไรเหมือนเดิม รีบใส่เสื้ออย่างรวดเร็วก่อนจะกระโดดพรวดลงจากเตียง แต่ก็ไม่เร็วไปกว่าคนที่จ้องอยู่ก่อนแล้ว



“โกรธเหรอ?”



“ก็น่าจะรู้ตัวอยู่หรอกนะครับ”



เจอไม้นี้ไป คนที่ชอบแกล้งถึงกับจุกยืนโดนน็อคเอาท์ทำตาเศร้าอย่างปิดไม่มิด ...ทั้งๆที่ธาตุเดียวกันยังทำร้ายจิตใจกันได้ขนาดนี้ ใบหน้าคมก้มลงมองพื้น “ฮายาโตะก็ไปเถอะ...ฉันไม่กวนแล้วล่ะ”



เจ้าของชื่อเลิกคิ้วกับท่าทางของคนตรงหน้า “งั้นผมไปล่ะนะครับ” หันหลังเตรียมก้าวเท้าออกจากห้อง แต่ยังไม่ทันจะได้ยกเท้าขึ้นก็ถูกมือหนารั้งไว้



“ไปจริงอ่ะ”



“ก็มีคนรอผมอยู่นี่ครับ”



“โห...ไม่เห็นจะยุติธรรมเลย ฉันเกิดก่อนเจ้านั่นอีกนะ…ถึงจะเป็นเรื่องงานก็เถอะ” บุ่นอุบในลำคอเบาๆ คดีเก่ายังไม่ทันชำระ ก็จะก่อคดีใหม่ซะอีกแล้ว “ฉันก็รอฮายาโตะ ไม่เห็นฮายาโตะจะอยากมาหาฉันบ้างเลย”



“อ้าว? แล้วเกี่ยวอะไรกันล่ะครับ เราไม่ได้เป็นอะไรกันน่ะ”



คนฟังแทบยืนน็อคเอาท์อีกรอบ



“ก็ฮายาโตะไม่ยอมเป็นอะไรกับฉันเองนี่”



โกคุเดระอยากจะปลงกับตรรกะของคนตรงหน้า ถ้าอายุใกล้เคียงกันหรือไม่ได้มีศักดิ์ว่าเป็นเพื่อนคุณรีบอร์นและอาจารย์ของอี้ผิงก็อยากจะขอยัดระเบิดใส่ปากสักหน่อยเห๊อะ



“เออๆ จะไปไหนก็ไปเหอะ ไม่รั้งไว้แล้วก็ได้” ทำท่างอนทั้งๆที่รู้แก่ใจดีว่าคนผมเงินไม่มีวันมาง้อแน่ๆ แต่ก็ยังทำ...เพื่อความสนุกสนาน (?) ไปอย่างนั้นนั่นแหละ



“ขอบคุณครับ” ร่างบางโค้งขอบคุณพลางกลั้นรอยยิ้มไว้ที่มุมปาก แล้วเดินออกไปยังประตูอย่างเงียบเชียบก่อนจะหมุนลูกบิดประตู ย้ายตัวเองไปอยู่ข้างนอก “อ้อ คุณฟง...เทศกาลทานาบาตะจะไปด้วยกันก็ได้นะครับ”



เท่านั้นแหละ ดวงตาเรียวๆก็ทำท่าจะโตขึ้นมาทันที แต่ก่อนจะได้แหกปากถามอะไรออกไปเสียงปิดประตูก็ดังขัดขวางเสียก่อน



“ฮายาโตะนะ...” ร่างสูงหัวเราะกับตัวเองก่อนจะหย่อนบั้นท้ายลงบนเก้าอี้อย่างเป็นสุข

THE E.N.D.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Talked: ...คู่แปลกใช่มั้ยคะ ? โอเคค่ะ รับทราบโดยดุษฎีไม่มีอุทรค่ะ 555 ออฟฟิศไม่ยอมออกคาแรกเตอร์ซะทีก็เงี้ย จิ้นเองก็ได้ค่า~ (อาจารย์ฟงเลยกลายเป็นอย่างที่เห็นนี่แหละค่ะ orz ขอโทษนะคะ) พรุ่งนี้วันทานาบาตะ แต่เราไม่อยู่บ้าน // ออกไปตามหาต้นไผ่

 

เลยขอลงวันนี้ คู่นี้แล้วกันนะคะ (อยากเขียน 1859 พล็อตออกแต่มือไม่ไป กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด) ความจริงแล้วคู่ขออาจารย์ฟงกับโกคุก็เป็นเรื่องที่สอง แต่มันดันจบเป็นเรื่องแรกค่ะ โอ๊ยยย ก็อีกเรื่องอาจารย์รั่วเกินกว่าจะจบลงได้ (ภาพพจน์เสียหายตามมาเข้าฝันได้นะคะ เคะๆๆ)

 

เมื่อคืนเมากับ Dolls มาก ใกล้จะขึ้นตอนที่ 12 แล้วนะทุกคน โฮวววววว TvT นั่งแก้ไทม์ยังไม่พอ ยังต้องเสริมรายละเอียดยิบย่อยอีก มันเป็นเรื่องน่าเศร้าาาาาาาาาาาาา (โดนต่อย)

 

 

ไปละค่ะ ^^

 

ปล. ลง Dolls ตอน 3 ในบอร์ดแล้วค่ะ
ปล. ED รีบอร์นตัวใหม่ Aoi Yume ตอนแรกว่าเสียงคุ้นๆ หนูปีกของเรานี่เอง อยากจะโฮกมากมายค่ะ คุณฮิยังไม่นอน โกคุก็ยังไม่นอน คึหึหึหึ (โกคุดูโทรทัศน์ ส่วนคุณฮิอ่านหนังสือให้นกฟัง ??)