TAG

Review Book| นิ้วสีแดง

posted on 07 Jun 2009 17:55 by devilz79  in OTHER

วันที่ 9 จะวันเกิดมุแล้วอ้ะ !!
วันนั้นจจฑ. จะต้องสอบบาส .... อโลน แอนด์ โอนลี่

 

TT^TT

 

มุ เอ็งเก่งบาสปะ?
ชั้นยอมใ้ห้แกทำพันธะเลยเอ้าาา สอบให้หน่อยเด้
(เพราะอาทิตย์ที่แล้วไข้ขึ้น เลยไม่ได้สอบ *นึกแล้วปวดหัว*)

 

 

วันนี้จะิัอัพอะไร?
ความจริงตั้งใจจะิอัพฟิค แกมม่า x คุณบอส แต่มันไม่จบ !! จบไม่ลง orz
จะลง Dolls ต่อก็ขี้เกียจ...แต่ว่าลงในบอร์ดไปแล้วค่ะ  Dolls Up 2 | 1859+69

 

 

อยากจะมารีวิวหนังสือกะเขา้บ้าง

 

เรื่อง: นิ้วสีแดง
เขียน: ฮิกาชิโนะ เคย์โกะ
แปล: วงศ์สิริ สังชวาสี มิยาจิ

 

หยิบเรื่องนี้มาได้เพราะเคยอ่านรีวิวหนังสือของท่านดอส แล้วรู้สึกว่า เฮ้ย น่าอ่านว่ะ (แต่อ่านรีวิวน่ะนานมาแล้ว เพิ่งได้มาอ่านนี่แหละ 555) เมื่ออาทิตย์ที่แล้วแวะไปนายอินทร์เลยไปฉกมา ความจริงอยากอ่านโรงรับจำนำหมายเลข 8 ด้วยนะ แต่หาไม่เจอ แฮ่กๆ

 

เรื่องย่อ...
ไม่เขียนได้มั้ยอ่ะ เขียนเรื่องย่อไม่เป็น OTL

 

ก็ประมาณว่านายอาคิโอะเนี่ย กลับบ้านไปก็ต้องพบว่าลูกชายตัวเองฆ่าเด็กผู้หญิงน่ารัก แล้วไม่ยอมรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น เป็นภาระให้พ่อกับแม่ต้องมาหาทางหนีทีไล่ในการจัดการศพ

 

ซึ่งที่สุดแล้วตำรวจก็พบและดำเนินคดีต่อไป ซึ่งตำรวจสองคนคือคุณเคียวกับชูเฮคุงได้มาเป็นบัดดี้กัน ซึ่งสองคนนี้เป็นลูกพี่ลูกน้อง พ่อของคุณเคียวป่วย แต่คุณเคียวไม่เคยไปเยี่ยมเลย ทำให้ชูเฮไม่เข้าใจ และก็มีความคิดในแง่ลบต่อคุณเคียวเล็กน้อย

 

เรื่องดำเนินโดยการเล่าทางฝั่งคนร้ายและฝั่งตำรวจสลับกันไปมา จะอะไรก็ว่าไป...

 

 

อ่านเรื่องนี้แล้วคิดถึงหนังสือที่เคยอ่าน 2 เล่มคือ
1. Emy Girl มฤตยูเย็น
2. เรืองอะไรจำชื่อไม่ได้ แต่เป็นเรื่องของฆาตกรที่ฆ่าคนเพราะอยากฆ่า แล้วเรื่องก็ดำเนินไปในทางของฆาตกรโดยพยายามจะสร้างหลักฐานเพื่อไม่ให้ตำรวจจับได้ มันส์โคดดด

 

^ สองเรื่องนั้นเก่ามากค่ะ ... อื้มมม ตั้งแต่ พ.ศ. 2531 อ่ะค่ะ (ไปขุดมาได้แน่ะ)

 

 

ดูเป็นหนังสือสอบสวนสืบสวนนะคะ แต่ความจริงแล้วมันไม่ได้เป็นอย่างนั้นเสียทีเดียว แต่แทรกประเด็นของครอบครัวไว้ด้วยกัน

 

1. ครอบครัวของอาคิโอะ
- เป็นครอบครัวที่ดูเหมือนธรรมดา พ่อทำงานบริษัท แม่เป็นแม่บ้าน แ้ล้วก็มีย่าที่ดูเหมือนเป็นสิ่งไร้ตัวตนในบ้าน ลูกชายก็ทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาทั่วไป

 

เพราะลูกชายถูกแม่สปอยล์ แต่โดนพ่อไม่สนใจ เลยทำให้เป็นแบบนั้น... ฟาร์มคิดเิอาเองนะ เพราะมันคล้ายๆกับเรื่อง Emy Girl ตรงเรื่องของลูกชายแหละ ทำให้ครอบครัวแทบแตก มีปัญหาบ้าบอคอแตกก็ว่ากันไป

 

2. ครอบครัวของคางะ
- มีจริงๆเหรอ ครอบครัวแบบเนี้ย? แม้ช่วงแรกจะดูเหมือนว่าคุณเคียวแม่งนิสัยเสีย แต่พออ่านตอนจบแล้ว คุณเคียวน่าสงสารที่สุดเลยแหละ

 

พ่อเป็นตำรวจ ไม่มีเวลาให้ภรรยา จนในที่สุดภรรยาก็ตายไปอย่างเงียบๆคนเดียว ทำให้เกิดความอยากจะเข้าใจว่าครั้งสุดท้ายของชีวิตภรรยาของเขาเป็นยังไง เลยขอตายแบบเงียบๆเหมือนกัน(Spoil)

 

 

 

เรื่องนี้ดูเผินๆเหมือนว่าเรื่องของคุณเคียวกับพ่อจะไม่ใช่ประเด็นสำคัญ จะมีไว้ืำทำไม แต่เราว่ามันก็เป็นสิ่งที่ทำให้สามารถสรุปคดีออกมาได้นี่แหละนะ เพราะมันจะมีช่วงหนึ่งของหนังสือเขียนเอาไว้ แต่เป็นเปรียบของคนที่เป็นอัลไซเมอร์ปลอมๆ

 

จับจิต...

 

พูดถึงช่วงที่ัจับจิตนะคะ 555 (มันคืออะไร? จับจิต) แน่นอนว่ามีสปอยล์แหงๆ ดังนั้นใครไม่อยากอ่านก็ข้ามไปเลยนะคะ (แต่ถ้าเป็นปลาทองแบบ จจฑ. ละก็...อ่านเถอะค่ะ เดี๋ยวก็ลืม orz)

 

เรียงตามลำดับความจับจิต

 

1. ตอนจบ...บทสุดท้าย

- พออ่านแล้วเหมือนเห็นหน้าคุณเคียวที่น้ำตาไหล แต่ก็ยังยิ้มนะ ลอยเด่นขึ้นมากลางหัว แล้วคิดว่าคุณเคียวเป็นผู้ชายที่ยิ้มได้น่าดูขนาดนี้เลยเหรอ? (นั่นมันเอ็งจิ้นเอง !!) ก็แต่ประทับใจตอนจบอ่ะ จับจิตของจริง คืออ่านแ้ล้วปิดหนังสือ วางหนังสือลง

แล้วก็ร้องไห้กลางเตียงนั่นแหละ สะอึกสะอื้นบ้าบอคอแตกมากมาย สงสารเคียวอิจิโร่จับใจ

 

2. ตอนที่คุณตำรวจทำการกดดันอาคิโอะ

- ตอนเปิดอัลบัมยังไ่ม่เท่าไรค่ะ แค่น้ำตาไหล... แต่พอตอนแพนไปที่ไม้เท้าของแม่ ที่มีป้ายแกะสลักของอาคิโอะผูกเอาไว้ก็เท่านั้นแหละ เป็นช่วงที่ฟาร์มว่ามันพีคมากอ่ะ คือพีคแล้วดิ่งไปกับอารมณ์ของอาคิโอะที่ร้องไห้ แล้วสารภาพออกมา

 

3. ตอนที่มัตสึมิยะเข้าไปคุยกับพ่อของเด็กที่ตาย

- จะมีพูดถึงคนเป็นแม่ด้วย อันนั้นรู้สึกว่าถ้างานไหนที่ต้องเข้าไปยุ่งกับความตาย หรืออะไรแบบเนี้ยมันเป็นงานที่น่าสลดเอามากๆ คือไม่น่าทำเลย...

ถึงแม้ว่าที่บ้านจะไม่มีใครเป็นตำรวจ แต่ว่าคนที่บ้านทำงานในโรงพยาบาล เลยพอจะเข้าใจความรู้สึกว่าเวลาที่เห็นคนตายมันไม่ใช่สิ่งที่มีความสุขสักนิด

 

4. คุณเคียว x ชูเฮ เป็นอะไรที่สุดยอดดดดดดดดด !!

- อยากจะกรี๊ดดด จะบอกว่าจิ้นไปเอง คิดไปเองก็ได้นะ แต่แบบว่า...จ๊อจจี้ ชูเฮมันง้องแง้งได้อีก มันมีอคติได้อีก พยายามจะเอาชนะคุณเคียวได้ีอีกอ่ะ ส่วนคุณเคียวก็ในเวลางานก็เรียกนามสกุล แต่พอตอนอยู่ที่โรงพยาบาลแล้วเรียกชูเฮมันเป็นอะไรที่น่่ารักได้อีก


ชอบหลายๆตอนที่ไปทำคดีด้วยกัน แล้วชูเฮก็จะทำอะไรไปตามกรอบ คือ...ก็วิเคราะห์ด้วยความเป็นตำรวจทั่วไป แต่คุณเคียวจะออกแนวนิ่งๆ ใช้ความคิด ทำตัวเมพ... (? ชมรึเปล่า) คิดว่ามันน่ารักดีก็เท่านั้นเอง แหะๆๆ

 

 

รู้สึกไม่เสียดายนะที่อ่านเรื่องนี้ ชอบค่ะ (แต่ก็ยังไม่เคยเจอหนังสือที่อ่านแล้วรู้สึกว่าเสียดายนะ - -?)
แต่จะให้ดีต้องอ่านอีกรอบก่อนถึงจะบอกได้ว่าอะไรเป็นยังไง

 

สรุปคือ... เป็นอีกเรื่องที่ชอบค่ะ ^^ (ไม่ชอบจริงไม่เอามารีวิวหรอกนะ ถึงจะเป็นรีวิวแบบงงๆ ก่งก๊งก็เถอะ)

 

 

 

 

จบ.

 

ปล. อยากอ่านโรงรับจำนำจริงๆนะเนี่ย
ปล. อยากอ่านของโรอัลด์ ดาห์ล (ชอบที่อยู่ในประเภท "วางไม่ลง" อ่ะค่ะ อ่านแล้วจับจิตดี 55)

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ชอบแนวลึกลับ สืบสวนเหรอคะ
เพราะเพื่อนเราบางคนก็อ่านแต่แนวนี้อย่างเดียวเลยก็มี sad smile

ว่าแต่ความจับจิตอันดับสี่นี่อะร้ายยยยย
เราชอบอ่านแบบแนวแฟนตาซี

อ่านแบบสืบสวนแล้วเราปวดหัว(เหอะๆ โง่เองไง *-*)

แต่แหม จับจิตข้อสี่สมเป็นสาววายจริงๆค่ะconfused smile

#2 By >>SwaN on 2009-06-07 19:44

พรุ่งนี้แล้วสินะครับ งั้นขอ HBD ล่วงหน้า 1 วันนะครับ
โอ้ว นิยายแนวสืบสวนลึกลับแบบนี้ไม่ได้อ่านมานานแล้ว น่าสนใจดีครับ

#3 By r i j e -[a x k i z e l] on 2009-06-08 10:44