Devilz79 | 2010

หมายเหตุ: เอนทรีย์นี้ค่อนข้างฮาร์ดคอร์หน่อยนะ เพราะเหนื่อยมากและบางครั้ง อารมณ์เสีย

 

วันนี้มีงานโรงเรียนค่ะ
พูดได้คำเดียวว่าเหนื่อยชิบหอง !!

 

คือที่โรงเรียนจะมีงานแบบนี้เกือบทุกปี แล้วเด็กก็เกือบตายทุกปี (ขาดทุนตาย)
โรงเรียนจะจัดงานให้เด็กขายของเป็นกลุ่มๆ อะไรแบบเนี้ย

 

ความจริงแล้วจะจัดตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว
แต่ว่ามันมีปัญหาว่ารองฯ ฝ่ายบริหารดันไปเสนอว่าให้เด็กขายงานตรุษจีนดีมั้ย?

 

ปุจฉา: วันไหน?
วิสัชนา: วันแห่กลางคืน

 

 

 

 

 

 

 

ใครที่ไม่เคยมาเที่ยวงานตรุษจีนที่นครสวรรค์ ก็อาจจะเคยได้ยิน
แต่ถ้าไม่มารับรู้ด้วยตัวเองก็คง.............................................

 

 

 

ออกจากบ้าน 5 โมงเย็น
ถึงงาน 1 ทุ่ม
คิดจะออกจากงาน 3 ทุ่ม
กลับถึงบ้านตี 1

 

 

 

เพราะคนมาเยอะมากกกกกกกกกก !!
หลังจากที่ฟาร์มไปมาปีนึง จากนั้นอยู่เงียบๆในบ้าน

 

ให้คนอื่นเค้าเที่ยว เราเป็นเจ้าบ้านก็นั่งหงิมอยู่ไป - -

 

 

 

คือ แค่ขายงานตรุษจีนก็ว่าบ้าพอและ
มาขายงานแห่กลางคืน

 

 

...ไปโดดแม่น้ำเจ้าพระยาปะ

 

 

กลางคืนนะ
1. คนเยอะมาก
2. รถเยอะมาก
3. โอกาสพลัดหลงเยอะมาก
4. หาทางกลับไปยังจุดเริ่มต้นไม่ได้ (เพราะคนมันจะไหลแบบไหลไปตามน้ำอ่ะ จะทวนกระแสไม่ได้)
5. อันตรายระดับหนึ่ง
6. ค่าเช่าที่ .....6000 ขึ้น

 

อยากจะเอาหินไปถ่วงแล้วโยนบ่อจระเข้

 

 

และเป็นไปอย่างที่คิด คือ ไม่มีเด็กคนไหนเห็นด้วย
(อารมณ์คงประมาณ ถ้าไปกูก็อยากไปเที่ยวมากกว่า ทำไมจะต้องยืนถือถาด ถือน้ำตะลอนๆขาย)

 

สรุปคือ กลายมาเป็นวันนี้แทน

 

 

 

อื้มม...ขอบคุณ

 

 

 

 

 

เมื่อวาน... ก็เลยไปดูที่ (ค่าที่ 50 บาท - - ในขณะที่ตอนแรกบอกว่า 10 บาท)
ตอนแรกจินตนาการไว้ว่า เต้นท์นึงคงได้ประมาณ 2-3 ร้าน ซึ่งมันจะเป็นอะไรที่ไม่เกะกะกัน

 

แต่พอไปดู

 

 

เกิดอาการงง...
ประมาณว่า

 

กูขายลาบ ข้าวเหนียว หมูหวาน นะเฟร้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย !!
ให้ที่เมตรครึ่ง ฟังดูยาวเนอะ แต่ความจริงแล้วมันอย่างแคบอ่ะ
แล้วคือแบบว่า...ยืนคิดกัน

 

 

แล้วกูจะสั่งเอาโต๊ะมา 3 ตัวทำป๊ะอะไร?

 

 

อ้อ...โต๊ะ
"ทางโรงเรียนไม่จัดให้ ให้นักเรียนขนมากันเอง"

 

 

มาต่อยกันมะ

 

 

ปุจฉา: ทำมะ?
วิสัชนา: ก็วันศุกร์มีเรียนต่ออ่ะ ทำมะ...ไม่อยากมีปัญหา

 

 

 

 

มืดมน มืดมน มืดมน

 

 

 

ก็ดูที่ไป ดูที่มา
ไม่เป็นไร เมตรครึ่งกูก็สามารถ เอาวะ โต๊ะก็จัดแค่สองตัว อีกตัวเอาไว้หลังร้าน

 

 

ก็ว่ากันไป

 

 

พอจัดเสร็จก็มานั่งทำของประดับร้าน
...สิริรวมแล้ว กลับบ้านกัน 6 โมงกว่าๆ

 

 

 

 

หิวข้าวววววว !!
เหนื่อยมาก ไหล่นี่แบบลู่ หางตก คอพับเลย

 

 

ในใจก็นึก ช่างแม่ม...เดี๋ยวพรุ่งนี้คงหนักกว่านี้
แค่นี้ ขำๆ

 

 

 

 

.
.
.

 

 

วาจาสิทธิ์มาก
มันเหนื่อยจริงๆ

 

เริ่มจากตอนเ้้ช้า
แหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ 6 โมงนิดๆ
อาบน้ำ แต่งตัว ออกจากบ้าน

 

 

ไม่ได้กินเข้า ----------------- (1)

 

 

ไปบ้านเพื่อน ไปเอาของ
เดินกลับมาที่โรงเรียน (บ้านใกล้ๆ) นำรถขนตู้กระจกไปที่ร้าน
... เมือเดินมาถึงร้าน สิ่งแรกที่เจอคือ

 

ความหงุดหงิดและอะไรต่อมิอะไร
เออ ไม่เป็นไร เข้าใจๆ

 

พอยืนอึ้งได้สักพัก (เพราะร้านข้างเคียงจัดอย่างไฮ)
ก็จะมาจัดร้านต่อ

 

 

ก็ทำการขึงเชือกสำหรับแขวนป้ายร้าน...
โดยผู้หญิง !!

 

 

 

 

นางสาวจิณห์จุฑายืนเหงื่อตก
ขอโทษ...ที่เตี้ยไป

 

55555

 

เพื่อน ป. เธอสูงนะ
แต่ว่าเก้าอี้มันก็ยังไม่สูงพอ

 

เพื่อน ป. จึงต้องปีนเสา

 

 

...สงสาร TTwTT แต่ทำไงได้
ก็อิผู้ชายตัวเดียวในร้านมันยังไม่โผล่หัวมา

 

 

พอแขวนกันเสร็จปุ๊บ...

 

 

ยืนอึ้งกับป้ายร้าน
ฟาร์มอารมณ์ประมาณว่า...ห้อย ? ยังไงดี ?

 

สรุปก็คือการเอาลวดเจาะไปในโฟม
แล้วก็ห้อย...

 

 

อื้มมม ก็โอเค สวย (ทำมะ ชมตัวเองไม่ผิดดด)
ชื่อร้าน ม. หมู

 

 

 

มันเสร็จ !!
(ความจริงมีภาพนะ แต่อยู่ในโทรศัำพท์ และไม่มีอะแด๊ปเตอร์สำหรับต่อการ๋ด)

 

แล้วตอนนั้นก็วุ่นวายกับการจัดอาหาร และเตรียม
(ตอนนั้นฟาร์มมันทำบ้าอะไรอยู่วะ? จำไม่ได้)

 

พอเวลาผ่านไปสักชั่วเคี่้ยวหมากแหลก (: credit พี่ติ๊ก ใน สิ่งมีชีวิตในโรงแรม)
ก็เริ่มวุ่นวายขึ้นเรื่อยๆ เพราะคนก็เริ่มเยอะ อะไรต่อมิอะไรก็ให้พรึ่บไปหมด

 

แล้วตอนนั้นฟาร์มและเพื่อน ท. ก็ถูกเรียกตัวออกไป ตอนแรกจะไปเป็นพิธีกร
แต่ไปๆมาๆ กลายเป็นคนไปเชิญ ผอ. และ รองฯ

 

...ไปกับพี่ ซ. (รุ่นพี่ที่อยู่ระดับเดียวกัน ?)

 

โอเค ตอนนี้ไม่สำคัญ
แต่ต้องเกริ่น

 

เพราะมันเป็นเหตุทำให้ไอ้ฟาร์มจะเป็นลม

 

พอท่าน ผอ. มา กล่าวเปิด ตัดริบบิ้น อะไรต่อมิอะไรเสร็จ
ก็ต้องพาผอ. และ รองเดินชมงาน

 

ซึ่ง ฟาร์มตามรอง ... รองกิจการนักเรียน
ไม่ได้อะไรกับรองนะ แต่หนูหิวข้าวอ่ะ

 

ก็ตามไป รองก็ซื้อนั่นซื้อนี่ (โดยมีไอ้ฟาร์มยืนเชียร์อยู่ อุดหนุนนักเีรียนค่ะ นานๆมีทีค่ะ)
จนซื้อได้ประมาณหนึ่ง คาดว่าน่าจะเป็นสี่ร้อยอยู่หรอก

 

รองก็บอกว่าไม่ซื้อและ เยอะละ
ก็เดินกลับห้อง โอเคผ่าน...

 

 

ฟาร์มก็เดิืนกลับ...
ระหว่างเดินกลับ

 

 

จะเป็นลมอ่ะ !

 

ไม่ได้ๆ ยังไม่ได้กลับไปร้านเลย ต้องไปช่วยเพื่อนก่อน (ชีวิตกูก็เป็นคนดีได้แค่นี้แหละ 55)
...ไอ้ฟาร์มกลับไป

 

ไปนั่งเช็ดใบตอง

 

งานไฮโซได้อีก...ไม่เป็นไร ชอบ
นั่งเช็ดได้สักพัก

 

เริ่มอีกละ

 

หิวข้าวมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก !!

 

 

 

ไอ้ฟาร์มลุกพรวดทันที ประมาณว่ากูไม่ไหวละ
เดินไปหาอะไรกิน เพื่อน อ. เห็นดังนั้น

 

ฝากไปซื้อข้าวไข่เจียว

 

อื้มม...กูไปก็ได้วะ
ไปซื้อมาให้มัน ในขณะที่ตัวเองหาอะไรกินไม่ได้ (คนเยอะ)

 

ก็เอาข้าวไปให้มัน แล้วก็เตร่มาร้านของเพื่อนห้อง 2
มันขายขนมจีน ... เออแฮะ ง่าย ก็กินเด้ะ

 

คือหิวขนาดที่เพื่อนทักว่า จะเป็นลมเหรอ? หน้าซีดมากเลย
ขอบคุณ น้ำ ขอบคุณ TTwTT ขนมจีนอร่อยมาก เค้าชอบ

 

คือนั่งกินแบบ ไม่กลับไปกินที่ร้านด้วยนะ
นั่งกินร้านชาวบ้านชาวเมืองเขา ฮ่ะๆๆ จนเพื่อนที่ร้านเดินมาบอกว่าของหมดแล้ว
แต่กำลังรอ เลยออกมาเดินเล่นก่อน (ไอ้ฟาร์มมันแร่ดไปทั่วตั้งนานแล้ว)

 

พอกินเสร็จ ก็เดินเที่ยว
ยัเดินไม่เท่าไร รู้สึกจะถูกด่า ให้กลับไปช่วยที่ร้าน 5555
(ก็บอกแล้ว...ไอ้ฟาร์มเป็นคนดีได้เท่านั้นแหล๊ะะะะ)

 

ก็กลับไปนั่งขัดใบตองต่อ
โอ๊สสสสส ถ้าอนาคตกูไปสแครชแผ่นคงรุ่งนะ
ปวดแขนขั้นทะลุดจุดเดือดอ่ะ แบบว่าแขนขวาแทบไม่มีแรง

 

ก็นั่งขัดใบตอง จนใบตองหมดอ่ะ คิดดูเหอะ ไอ้ฟาร์มก็มีประโยชน์นะเฮ้ย 55
พอช่วงนี้คนเริ่มเยอะ ก็เริ่มขายไ่ม่ทัน เพราะคนตักอาหารกับคนห่อไม่ใช่คนเดียวกัน
(ห่อใบตอง ฟาร์มรู้สึกว่ามันยาก - - จริงๆนะ คือแบบว่า...ถ้ากะไม่ดี ก็กลัดไม้ยากนะ)

 

แบบว่าเห็นเพื่อนมันจับเงินกับมือเป็นระวิงมาก
ไม่เป็นไร ยอมเป็นเบื้องหลังการถ่ายทำเว้ยยยย (ทุกอย่างต้องมีงานเบื้องหลัง)

 

พอขายไปได้สักพัก...
ข้าวเหนียวหมด

 

นั่นหมายความว่า เราออกไปตะลอนๆไ้ด้อีกใช่มั๊ยยยยยย??
ถูก...
ก็เริ่มหาของกินอีกครั้ง แค่ขนมจีนไม่พอยาไส้อ่ะ
เดินแร่ดไปดูร้านขายนั่น ขายนี่ และในที่สุดก็ถูกบังคับให้ซื้อหมูเต๊ะมา 10 บาท (แพงซิบ)

 

อ้อ แล้วก็ไปกินข้าวเกรียบว่าวฟรี (เค้ามีให้ชิม เคะๆๆๆ ส้มตบไอ้ฟาร์มกระเด็น)

 

แล้วมันก็วนเวียนเป็นวัฏจักรแบบนี้นี่แหละ
ถ้าข้าวเหนียวหมด ฟาร์มก็จะเริ่มทำตัวเกรียนแตกไปวันๆ

 

ครั้งแรกที่เห็นว่าตังค์นั้นได้ทุนคืนแล้ว...รู้สึกเลยนะว่าดีใจโคตรอ่ะ
แต่ขอโทษจริงๆ ที่ฟาร์มมันอย่างเหนื่อยอ่ะ เลยหน้าเซงฉ่อยไปนิด
(เล่นเดินจากหลังโรงเรียนไปห้องน้ำ แล้วจากห้องน้ำก็แวะเล่นไปทั่ว 555)

 

พอรู้ว่าได้กำไรแทบกรี๊ด...
ดีใจนะเฮ้ย ! กำไร...อย่างน้อยๆ ก็ไม่ขาดทุนละเว้ยยยยยยย

 

 

อ้อ นอกจากเช็ดใบตอง
ฟาร์มมันบังคับเพื่อนซื้อข้าวเหนียวไปห่อนึงด้วยแหละ (กรูเก่งมาก 55)

 

ฟาร์ม: เฮ้ย ท. ซื้อของร้านเค้ายัง
เพื่อน ท.: ไม่เอา อิ่มแล้ว
ฟาร์ม: ยังไม่อิ่ม
เพื่อน ท.: เฮ้ย ใส่ฟันอยู่ กินไม่ถนัด
ฟาร์ม: กินถนัดดิ่ เค้าเคยใส่มาแล้วนะ
เพื่อน ท.: ไม่เอาจริงๆอ่ะ กูอิ่ม

เมื่อเห็นดังนั้น อินี่ทำตัวเกรียน หันไปหาเพื่อน ว. ข้างๆ

ฟาร์ม: เฮ้ย ว. ซื้อของเค้าหน่อยดิ่
เพื่อน ว.: ไม่เอา
ฟาร์ม: .... (แกพูดคำเดียว เค้าจบเลยอ่ะ)
เพื่อน ท.: เออ แล้วมีอะไรมั่งอ่ะ
ฟาร์ม: ก็มีลาย มีหมูธรรมดา หมูหวาน แล้วก็หมูกรอบ
เพื่อน ท.: หือออ...
ฟาร์ม: ย่ะ พ่อคนอินเตอร์
เพื่อน ท.: เออๆ เอามาห่อนึง

 

แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย !! ขายได้แล้ววววว
ดีใจที่การไซโคได้ผล (ขอบคุณนะแก ที่กินจนหมด...อรั๊ยยยยย รักว่ะแม่ง -- แล้วความรักนี้จะอยู่แค่ 3 วัน 555)

 

 

 

ก็นอกจากนี้หน้าที่อื่นๆของฟาร์มก็มี

 

- จกข้าวเหนียวในตอนท้าย (ร้อนมากกกก สงสารเพื่อน ฟ. มาก เธอสามารถ เธอเก่ง เธอเทพ !! เธอจกข้าวเหนียวทั้งวันอ่ะ)
- กวาดพื้น และเก็บขยะ
- ยกม้าหินอ่อน

 

หน้าที่น้อยว่ะ... 555
แต่งานเบื้องหลังแทบทั้งนั้น

 

 

 

พอเสร็จก็มานั่งนับเงินกัน
สิริรวมได้ .... เอ่อ ไม่รู้อ่ะ

 

แต่ว่าได้กำไรตกคนละ 35 บาท

 

 

 

จอร์ช !!

 

 

 

35 บาทอ่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

กำไร .... ^ไอ ไอ ^{ไอ  _ไอ}  ไอ

 

 

 

ลงทุนไปคนละ 150 .... ได้เงินคืนทั้งหมด 185 บาท
ฮรั๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย !! ซาบซึ้งมาก เงินก้อนแรกในชีิวิต

 

 

ตอนแจกเงินกันนี่ความจริงอยากร้องไห้มาก
กูมีตังค์อ่ะ TTwTT กูไม่ตกรถแล้ววววววววว

 

 

เพื่อนร้านที่ขายข้าวเกรียบว่าวก็กำไรตกคนละ 30 เหมือนกัน
แต่ร้านขายดอกไม้ ....

 

 

 

(ทำใจ เพราะเริ่มเกรียนขึ้นทุกวันๆ)

 

 

 

กำไรคนละประมาณ 200 บาท
ย้ำ สองร้อย บาท

 

นั่งดูมันนับเงินแล้วแบบ... อยู่ดีๆ ก็เกิดรู้สึกอิจฉาาาาา~

 

 

นั่งตาปริบๆ
สักพัก...กูเดินกลับร้านก็ดะ

 

 

ก็อย่างว่าแหละ ดอกไม้ถ้ามันจะขาดทุนก็คือขาดทุนไปเลย
ถ้ามันจะได้กำไรก็ฟันไปเลยเหนาะๆ

 

 

เห็นตังค์มันแล้วอยากเอาดอกไม้ไปคืนอ่ะ
ไม่น่าซื้อเลย...ตอนนั้นซื้อเพราะเออแบบ เพื่อนกันอะไรแบบนี้ ก็กลัวขายไม่หมดด้วยไง

 

 

สุดท้าย...สงสารตัวเองดีกว่ามั๊ย?

 

 

5555
(เค้าล้อเล่นนะเฮ้ย อย่าคิดมาก ซื้อแ้ล้วไม่คืนหรอก ดร๊วบๆ)

 

 

แต่โดยรวมแล้วงานนี้ก็ถือว่าสนุกนะ แต่ก็เหนื่อยไม่แพ้กัน
ก็เฮฮา ได้กำไรบ้างประปรายตามประสาเด็กอ่ะนะ คิดไรมากวะ เนอะๆ (ควรถามตัวเองนะ)

 

เป็นประสบการณ์ที่อย่างอึ้งอ่ะ
...เหมือนจะดีนะ แต่รู้สึกเหี่ยวๆ

 

อาจจะเพราะเหนื่อยและง่วง

 

 

แต่เอาเถอะ...มันผ่านไปแล้ว
อ๊าซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ !! กำไร... 35 บาท

 

 

 

ขอโทษนะ ... วันนี้กินไปเกือบ 70 บาทอ่ะ
(ค่าทิชชู่ก็ไม่เอานะ .. แต่เกรงใจว่ะแม่ม)

 

 

จบเหอะ เหนื่อยมากกกกกก

 

 

 

ปล. กุหลาบที่ซื้อมาก็ให้รุ่นพี่ไป 55 พี่แกบอกว่า ดีเนาะไม่รู้จะให้ใคร ก็เอามาให้พี่มัน