Devilz79 | Easy

...โหมดคิด ลงฟิคก่อนหรือกรี๊ดก่อนดี?
ตัดสินใจ .. ลงฟิคก่อนแล้วกัน ค่อนกรี๊ด

 

FAVOR
(หมายเหตุ: ถ้าเป็นไปได้อ่านสปอยล์ตอนที่ 209 ก่อนจะโอเคมากๆ)

 

...หนี้ครั้งนั้น ใช้คืนให้แล้วนะ...

 

...แต่แกก็คงจะไม่เข้าใจน่ะสินะ...

 

 

 

 

“คุณเคียว ไหวเหรอครับ!?” คุซาคาเบะเอ่ยปากถามหัวหน้าในร่างของเด็กหนุ่ม เมื่อ 10 ปีที่แล้ว ร่างกายที่เต็มไปด้วยบาดแผล ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือดสดๆ

 

 

“เหอะ...” เจ้าตัวคนโดนถามแค่นเสียงออกมาทางจมูก ตาคมปรายลงมองบนพื้นที่มีร่างกายของพวกพ้องนอนอยู่ เรือนผมสีเงินที่แปดเปื้อนไปด้วยฝุ่นสกปรก เปื้อนไม่แพ้ตัวขาวๆนั่นเลยสักนิด

 

 

มือยาวเอื้อมขึ้นไปดึงแขนของผู้ที่สลบไสลจากอาการบาดเจ็บ แล้วมาพาดที่ไหล่ของตนเอง “ฉันไม่ชอบติดหนี้ใคร...” เอ่ยเพียงเหตุผลสั้นๆ ถึงแม้ว่าในตอนแรกเจ้านี่จะพูดว่า ใช้หนี้คืนแล้วนะ...แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าครั้งไหน หรือจะเป็นตอนที่ไปแย่งแหวนมาจากพวกสัตว์กินเนื้อนั่น?

 

 

ช่างเถอะ...

 

 

“คุณเคียวครับ!!” คุซาคาเบะเอ่ยเรียกนายซ้ำอีกครั้ง เมื่อคนผมดำตั้งท่าจะก้าวเท้าออกจากห้อง

 

 

“...ยามะโมโตะ กับ แม่นั่น นายแบกไปเองก็แล้วกัน” ฮิบาริพูดโดยไม่มองหน้าลูกน้อง “แล้วฉันกับนาย ได้เคลียร์กันเรื่องสุมหัวแน่ เท็ตสึ”

 

 

.
.

 

 

“อ๊ะ...ฮึก!!!” โกคุเดระที่เริ่มจะรู้สึกตัวสะดุ้งขึ้นมา เมื่อรู้สึกถึงแรงที่ลากตัวเองอยู่ แต่ก็ต้องไอออกมาเป็นเลือด คงเพราะการต่อสู้ที่ผ่านมา

 

 

“ตื่นแล้วรึไง เจ้าสัตว์กินพืช” ฮิบาริพูดไป ดึงคนตัวบางไปพลาง โดยที่มีคุซาคาเบะเดินแบกพรรคพวกอีกหลายคนตามมาข้างหลัง

 

 

‘เจ้าสัตว์กินพืช’ ใช้เวลาชั่วขณะในการประมวลผลเรื่องราวทั้งหมด “ปล่อยเว้ย! ฉันเดินเองได้” และเมื่อคิดได้ ความอาจหาญและรักในศักดิ์ศรีก็เข้ามาแทนที่ คนผมเงินสะบัดตัวให้หลุดจากวงแขนของฮิบาริ แต่ถึงอย่างไรก็ไม่มีทางเอาชนะแรงของฮิบาริได้

 

 

“ขาแกยังลากกับพื้นแบบนั้น อย่ามาอวดเก่งต่อหน้าฉันดีกว่า” ตอบเสียงเย็นชา จนคนฟังต้องก้มมองดูขาของตัวเอง ที่ถูก ‘ลาก’ มา

 

 

“เหอะ!!” จึงทำได้แต่แค่นเสียงออกมาทางจมูก

 

 

“...แล้วฉันกับแก ก็ยังมีเรื่องต้องสะสางกันอีกเยอะ”

 

 

The end

…

 

         

 

Talked: *ก้มหัวหลบหม้อกะละมังไห ฯลฯ* กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด ... พูดเรื่องฟิึคก่อน อ่านกันไม่รู้เรื่องล่ะสิ 55 คือ...มันแต่งมาจากอาการสครีม เลยเรียบเรียงได้ไม่ค่อยถูก ฮ่าๆๆ นอกจากนั้น...มันอาจจะจบ? หรือไม่จบ? คนแต่งก็ไม่รู้ ฮ่าๆๆๆ จบแบบน่าใช้ทอนฟาฟาดเนอะ...

 

อื้มม...แอบวาดรูปไว้รูปนึง

 

(คลิกแล้วจะเป็นรูปใหญ่)

 

 

ตอนแรกคำพูดของคุณฮิที่เขียนไว้ในต้นฉบับก็คือ "ฉันไม่ชอบเป็นหนี้ใคร" แต่พอเอามาลงในกรอบคำพูดแล้วไม่สวย ก็เลยเปลี่ยน ฮ่าๆๆๆๆ

 

อ่า...เมื่อคืนนี้สปอยล์รีบอร์นตอนที่ 211 ออกแล้วใช่มั้ย พอเราเข้าไปดู มันเกิดมีปรากฏการณ์งี้

 

เหตุผลน่ะเหรอ...

 

V
V

 

โกคุเดระทรุดลง...แล้วทันใดนั้น !!!!!!

 

 

คุณเคียว !!! คุณเคียวเข้ามารับเอาไว้ กร๊าซซซซซซซซซซซซ

 

 

เอาน่า... 1859 น่ะนานๆที โผล่มาทีขอสครีมเอาไว้ก่อน เหตุผลของการกระทำนั้นทีหลัง ฮ่ะๆๆๆ  คือ ที่กรี๊ดนั่นไม่ใช่อะไร แบบอึ้งมาก...คือเพิ่งแต่งฟิคไปอาทิตย์ที่แล้ว พอมาอ่าน...คล้ายๆกันนี่หว่า (แต่ฟิคเราคือตอนที่สู้กันเสร็จแล้ว อันนั้นเพ้อตามมีตามเกิด 555)

 

 

ก็ไอ้ที่คุณฮิมารับโกคุไว้ รู้สึกว่าจะเป็นเกี่ยวกับหนี้อีกแล้วล่ะค่ะ (สองคนนี้เค้าเป็นหนี้กันเยอะจริงๆ - -*) คือให้พี่คนนึงแปลให้ ก็พอจะเข้าใจบ้างเล็กน้อยถึงปานกลาง

 

คุณเคียวแกคงอยากใช้หนี้ที่โกคุมาช่วยเอาไว้ในตอนที่ 208 (อาจจะนะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน)

 

แล้วเมื่อคืนและวันนี้ก็เข้าไปอ่านคอมเม้นต์ในบอร์ด Mangahelper มีอยู่คนนึงเขานั่งนับหนี้ของโกคุกับคุณฮิใ้ห้ดู ไอ้ฟาร์มถึงกับอึ้ง ... แบบว่า...พี่นับกันด้วยเหรอ?

 

ไอ้ฟาร์มก็ลองนั่งนับมั่ง (รู้สึกว่าพี่คนนั้นเค้าจะนับได้ 4:2 มั้ง)

 

ศึกโกคุโย

- โกคุช่วยคุณฮิ (ทั้งระเบิดกำแพงแล้วก็ยาของชามาล)
- คุณฮิพยุงโกคุออกมาหาสึนะ

 

1:1

 

ศึกชิงแหวน

- คุณฮิตบแหวนของเบลไปให้โกคุ

 

2:1

 

ศึกแกมม่า (!!!??? ตอนที่ยามะ - โกคุ สู้กับแกมม่าอ่ะ)

- คุณฮิเข้ามาจัดการแกมม่า (ไม่งั้นโกคุกับยามะอาจจะเดี้ยงไปแล้ว)

 

3:1

 

ก่อนศึกมิลฟิโอเล่

- คุณฮิลากอุริมาคืนโกคุ

 

4:1

 

 

ศึกมิลฟิโอเล่

- โกคุช่วยคุณฮิสมัยเด็กเอาไว้ จากเงื้อมมือของนักรบมายา
- คุณฮิเข้ามารับตัวโกคุเอาไว้อย่างที่เห็น

 

5:2

 

 

สรุป...โกคุติดหนี่คุณฮิไว้อีก 3 น่ะสินะ TTwTT จะชดใช้กันหมดมั้ยเนี่ย !?  ไปล่ะ