ความจริง...ฉันก็แค่คนอ่อนแอ
posted on 15 Apr 2008 01:55 by devilz79 in OTHERแสร้งทำเป็นอารมณ์ดี
แสร้งทำเป็นเข้มแข็ง
แสร้งทำเป็นหัวเราะ
แสร้งทำเป็นว่าไม่มีเรื่องอะไร
แสร้งทำเป็นว่ามีความสุข
.
.
การโกหก
คือสิ่งที่ยอดเยี่ยมของฉัน
ฉันเป็นอย่างนี้มากี่วันแล้วนะ?
5 วันได้รึเปล่า? ทำไมฉันรู้สึกว่ามันนานจังล่ะ?
การโกหกของฉัน...
เมื่อไรมันจะสิ้นสุดลง
ถ้าฉันโกหกไปได้...ตลอดชีวิตก็คงจะดี
แต่ฉันทำแบบนั้นไม่ได้
ฉันไม่ใช่คนเข้มแข็ง
ฉันมันก็แค่คนอ่อนแอ
หนึ่งวันของฉัน ยิ้ม...หนึ่งนาที แสร้งยิ้ม ยี่สิบสามชั่วโมง ห้าสิบเก้านาที
แม้แต่ในความฝัน ฉันยังต้องแสร้งยิ้ม
ฉันเหนื่อย
กับการต้องโกหก
แต่ถ้าฉันแสดงเรื่องจริงออกไป
ต้องมีคนเหนื่อยกว่าฉัน...งั้นเหรอ?
ฉันไม่ได้มีความสุขกับการอ่านนิยาย
แต่ฉันแค่อยากจะหาอะไรอ่าน
ให้ตัวเองได้ร้องไห้...ซะที
ปกติ ฉันเป็นคนที่ร้องไห้ง่ายกับเรื่องเล็กๆ
แต่น้ำตาจะไม่ไหล ถ้ามันเป็นสิ่งที่ฉันเจ็บปวด
ร่างกายฉันสร้างปฏิกิริยาทรมาณเหรอ?
ฉันอยากร้อง แต่ไม่มีน้ำตา
ฉันเหนื่อย ฉันไม่อยากโกหก
ฉันอยากให้ใครแค่กอดฉันเอาไว้
บอกฉันว่าไม่เป็นอะไรนะ
ทุกอย่างจะค่อยๆดีเอง
ฉันไม่อยากจะกอดแค่เพียงอากาศ
ฉันอยากจะกอดคนเป็นๆ ร้องไห้กับเขา
ก็แค่นั้นเอง...
มีคนเคยบอกฉันว่า เวลามีปัญหา
ให้หาใครสักคน แล้วพูดกับเขาไปซะ
ฉัน...
ฉันไม่มีคนคนนั้น
.
.
ไม่ว่าจะเรื่องอะไร
ฉันไม่เคยมีคนคนนั้นเลย
น้อยครั้งที่ฉันจะระบายปัญหาของฉันให้คนอื่นฟัง
ฉัน...
ระบายปัญหาของตัวเอง
ให้ตัวเองฟัง
.
.
เพราะฉันไม่เชื่อใจใคร
หรือ
เพราะไม่มีใครฟังเรื่องของฉันนะ
?
ฉันไม่เคยต้องอดทนกับการเสแสร้งเท่านี้มาก่อน
ฉันยอมรับ ว่าฉันเครียด
บางอย่างที่โถมมาหนัก ฉันรับไม่ไหว
ก็บอกแล้ว
ฉันไม่ได้เข้มแข็ง
ฉันอ่อนแอ
อ่อนแอ...ที่สุดเลย
ความอ่อนแอจะหนีจากไปโดยไม่รู้ตัว
มาเล่นนำให้ชุ่มฉำกันีดีกว่า
#1 By )_ตัวเล็ก กะ ตัวใหญ่_( on 2008-04-15 02:50