Devilz79 | Easy

บ้าว่ะ!!!!

บ้ามากเลยตอนนี้ แบบว่าอยู่ๆคึกพีคุขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกเลยไปขุดๆหาฟิค
(ความจริงแล้วหาฟิค 5918 อ่าน แต่ว่าดันไปเจออะไรเกี่ยวกับพีคุนั่นเอง)

ก็มั่นใจแน่ๆเลยว่าในบอร์ดไทยต้องไม่มีให้อ่านแน่ๆ เลยข้ามไป
ไปหาอ่านใน LJ ทีนี้...ก็หาไปเรื่อยๆ จนเจอเรื่องนึง

เรื่อง Painful Reality ตอนแรกก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้หรอก
เพราะว่าเมนก็ึคือ Ryo x Tegoshi and Masuda x Tegoshi
ทีนี้พอคลิกเข้าไปในลิสต์ ก็อ่าน...เจอ Ryo x Kusano กรี๊ดดดดดดดดดด!!!!!!

อยากอ่านอ่ะว่ะค่ะ ><

แต่ว่า...สายตามันสะดุดกับคำว่า Yamapi x Kusano ซะก่อน เลยแบบ...
ห๋า?? มีด้วยอ่ะ โคตรดีใจเลย...

เลยคลิกเข้าไปอ่านอย่างไม่สำเหนียกหัวตัวเอง ลืมไป...ว่ามันเป็นภาษาอังกฤษล้วนๆ
เปิดฉากมางงๆนิดหน่อย (ด้วยความโง่ส่วนตัว ฮ่ะๆ) ก็อ่านไปเรื่อยๆ กลั้นใจอ่านมาก

สงสารเต๊ะมากกกกก!!! เพราะว่าแม่เต๊ะเป็นโสเภณีแล้วเหมือนว่าจะขายเต๊ะให้กับซ่องน่ะ

เชื่อมั้ย...ว่าเป็นฟิคที่เจ็บปวดสมชื่อ มันร้องไห้ออกมาโดยไม่รู้ตัว
ใครที่ว่่าคนต่างชาติแต่งฟิคไม่สนุก โปรดคิดใหม่นะคะ เรื่องนี้สนุกมาก!!
แล้วอีกอย่างที่เลือกอ่านฟิึคเรื่องนี้เพราะว่าเป็นฟิค NEWS ที่อ่านมา 13 ตอนนี่มีแต่นิวส์

เรื่องนี้อ่านแล้วร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดค่ะ แต่บางทีก็มีน่ารักๆนะ
ที่เจ็บปวดนะ...ก็จะมีเรียวกับฮิโระกิ, มะพีกับคุซะ, ทาคะกับเทชชี่, โคยาและชิเงะ,ทาึคะเรียว, เรียวกับพ่อเรียว, เรียวโคะ

(อิสองอันสุดท้ายแปลกๆ แต่อ่านแล้วรู้สึกบีบคั้น)

แต่ก็อย่างที่ว่าเราน่ะชอบคู่พีคุมากเลย อ่านแล้วแบบว่า...มะำีพีมันไม่ผิดนะ อย่าไปโกรธมันเลย
ก็เพราะว่า...ย้อนไปเมื่อ 3 ปีก่อนสมัยนั้นยามะพีอายุ 17 ส่วนคุซาโนะอายุ 14
ยามะพีหนีออกจากบ้านเพราะว่าพ่อบังคับให้เป็นหมอ แต่ว่ามะพีมันอยากจะไปท่องเที่ยวและค้นหาโลก
มันก็วิ่ง วิ่ง...วิ่ง...วิ่งออกมา มาจ๊ะเอ๋กับน้องคุ น้องคุนี่เป็นนักฉกชิงวิ่งลาวราว

แล้วหน้าบ้านน้องคุนี่อยู่ตรงข้ามกับซ่องโสเภณี น้องแกก็จะประมาณเป็นแหล่งข่าวให้กับพวกเมียๆที่มาตามผัว
ตอนแรกมะพีกับน้องคุก็ทะเลาะกัน...แบบประมาณว่า น้องแกเกลียดคนรวยประมาณนั้น
คุณพีก็เลยบอกว่าแกก็โดนพ่อบังคับให้เป็นหมอ แกน่ะหนีออกจากบ้านมา

//เอ่อ ตรงนี้อ่านแล้วงงๆนิดหน่อย 55

แกก็คุยกันไปคุยกันมาเลยจับไต๋ได้ว่ามีความฝันเหมือนกัน พีมันเลยขอไปบ้านน้องคุ
ก็เลยพามะพีไปที่บ้าน (ต๊ายตาย พาสามีเข้าบ้าน ดีมากลูก!! ฮ่ะๆๆๆ) แล้วก็นั่งเล่นเกมส์กัน
ทั้งสองคนนี่โดนพ่อบังคับเหมือนกัน แบบว่าผู้ใหญ่ชอบ Ctrl ชีวิตเอาไว้ประมาณนั้น

ก็บ่นๆไปสักพัก เด็กน้อยก็ชักเริ่มง่วงแล้ว...เลยผล็อยหลับไปบนไหล่ยามะพี (โฮกกก ชอบฉากนี้)
น้องคุแกก็ละเมอออกมาว่า "พ่อ...ผะ...ผมขอโทษ...พ่ออย่าตีผมเลย..." แล้วน้ำตาน้องแกก็ไหล

ส่วนอิคุณพีที่ยังไม่หลับก็ตกใจแบบว่าภูมิหลังเด็กคนนี้เป็นอย่างงี้เองเหรอ
แกก็เลยจูบซับน้ำตาแล้วพูดว่า ... “Kusano…don’t cry…” ..... “I’ll be here for you…”

โฮกกกกกก...ใครจะคิดยังไงก็ช่าง แต่กุชอบอ่ะ โฮกกกกกกกก

ต่อมา...หลังจาก 2 อาทิตย์ที่พีกับคุได้คบกันแล้ว...ทั้งสองคนก็ตัดสินใจว่าจะหนีตาม เฮ้ย!! ไม่ใช่
หนีออกไปตามหาความฝันด้วยกันสองคน อิพีก็กลับบ้านแล้วบอกว่าคืนนี้ 2 ทุ่มเจอกันที่สถานีรถไฟ

แต่...!! ชีวิตมิได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ พ่อของคุณพีจับพีัขังเอาไว้ในห้อง ไม่ยอมปล่อยให้ไปไหน
เวรเอ้ยยย!!! ตอนนั้นอ่านแล้วพึมพำออกมาเลยว่า Shit!! (ด่าเป็นภาษาปะกิตซะด้วย)
ก็น้องคุรออยู่แบบว่า...เมื่อไรจะมานะ...เมื่อไรกันที่ยามะพีจะมา...โฮกกกกกกกกกกกกกกกกก

แล้วสองคนก็ไม่ได้พบกันอีกเลย...

อีกคู่ที่ชอบ...ไม่สิ ไม่ได้คู่กัน แต่ว่ามีพันธะเกี่ยวเนื่องกัน คือ เรียวกับทาคะ อันนี้อ่านแล้วร้องไห้เลย...

คือว่าทาคะเนี่ย...เป็นคนรับใช้ที่บ้านของเรียว มาตั้งแต่สมัยรุ่นแม่ทาคะแล้ว
แล้วแบบ...ครอบครัวนิชิกิโดเนี่ย ไว้ใจมัสสึดะกันมาก...

ก่อนที่แม่ของทาคะจะตายเนี่ย สั่งเสียเอาไว้ว่า ให้รับใช้ครอบครัวนิชิกิโดด้วยใจนะ

ทาคะก็จำคำนั้นมาโดยตลอด...

วันนึง...คือต้องเกริ่นก่อนว่าบ้านเรียวมันทำธุรกิจเกี่ยวกับจักรยาน แล้วทีนี้พี่โคะมันจะมาขอซื้อที่ดิน
แต่ว่าเรียวมันไม่ให้...แผนการบีบพี่โคะจึงอยู่ในหัวเรียว...

พี่โคะรักกับชิเงะ ใครๆก็รู้ เรียวมันก็รู้...ชิเงะที่ก็เป็นคนรับใช้ของบ้านนิชิกิโดเหมือนกัน
เรียวก็บอกกับมัสสึว่า "คนรอบๆตัวฉันทั้งหมดน่ะ...ฉันไว้ใจนายมากที่สุดเลยนะ"

ทาคะแกก็อึ้งไง...แล้วเรียวมันก็บอกว่าให้ทาคะจับชิเงะขังเอาไว้
ห้ามไปพบกับพี่โคะที่กำลังจะเดินทางมาถึง (เพื่อมาคุยเรื่องธุรกิจ)
ทาคะไม่อยากทำหรอกนะ แต่ว่าเพราะเรียวเป็นเ้จ้านาย...แล้วคำสั่งเสียของแม่อีก

แล้ววันที่พี่โคะมาก็มาถึง...

พี่โคะเจอหน้าทาคะแทนที่จะถามถึงเรียว...กลับถามถึงชิเงะ (บอกได้ดีว่าพี่โคะมันรักเพื่อนมากแค่ไหน - -")
ตอนแรกทาคะก็บอกว่า...เออ ชิเงะไม่อยู่...ชิเงะไม่อยู่ที่นี่แล้ว

อิตาโคะก็ตาลีตาเหลือก...ถามว่าแบบชิเงะอยู่ไหน??

เทชชี่เองก็สงสัยเหมือนกัน (เทชชี่ถูกเรียวซื้อตัวมานะ) ในที่สุดทาคะก็บอกออกไปว่าชิเงะถูกขังอยู่
เทโงชิแกก็ไม่พอใจ ทำไมเรียวถึงเห็นแก่ตัวแบบนี้? ทำไมต้องเอาความรู้สึกของคนอื่นมาทำแบบนี้?
แกก็เริ่มวางแผนแล้ว...พอฟังแผนจบ ทาคะเองก็ไม่เห็นด้วยนะ...แต่ทำไงได้ล่ะ

รักเทโงชิไปแล้วนี่...

แผนการลักพาตัวชิเงะเป็นไปอย่างสำเร็จ แต่มันก็ติดตรงที่ว่าชิเงะพยายามจะฆ่าตัวตายน่ะสิ
แต่ก็ช่วยมาได้น่ะ...ชิเงะรอดตายอย่างหวุดหวิด (แอบบอกว่าชีวิตวัยเด็กชิเงะน่าสงสารมาก!!)

จนมาถึงวันที่พี่โคะมาเผชิญหน้ากับเรียว...
เรียวมันก็มั่นใจมากว่าตัวประกันอยู่กับชั้น...แกทำอะไรชั้นไม่ได้หรอกโคยาม่า ประมาณนั้น

พี่โคะแกก็สวนกลับไป แน่จริงแกก็เอาตัวชิเงะมาให้ฉันดูสิวะ
เรียวแกก็เซลฟ์สุดๆ สั่งทาคะไปว่า ไปเอาตัวชิเงะมาสิ...ให้ไอ้โคะมันรู้ว่าแกทำอะไรข้าไม่ได้หรอก

ทาคะร้องไห้...แล้วบอกว่าชิเงะไม่อยู่แล้ว ชิเงะหนีไปแล้ว

คนเป็นเจ้านายถึงกับอึ้ง...แล้วก็ถามว่าหนีไปได้ยังไง กุญแจมันอยู่กับนายไม่ใช่เหรอ?
ตามความรู้สึกเรานะ...เรียวไว้ใจทาคะมาก พอมาถึงจุดนี้คืออารมณ์มันจะพลิกทันทีเลย

แต่ประโยคที่เรียกความเจ็บปวดมาที่สุดคือ "อย่าบอกนะ...ว่านายเป็นคน...."
เราว่าเรียวไม่อยากจะเชื่อไง บอกแล้วว่าแกไว้ใจทาคะมากมาย...

เจ้าหนูเทโงชิเลยออกมาบอกว่าทั้งหมดเป็นแผนของเขาเอง

แต่ทาคะบอกว่าไม่เกี่ยวกับเทโงชิหรอก เขาเป็นคนช่วยให้ชิเงะหลบหนีออกไปเอง
ด้วยความโกรธมากๆของคนที่ถูกหักหลังเรียวมันก็เลยพูดว่า

"ออกไป!!" ... "นายไม่สมควรที่จะอยู่บ้านหลังนี้อีกแล้ว!!"

แต่เราปวดตับตรงนี้...

“Mother…forgive me…”

ทาคะพึมพำในตอนที่ไปเก็บของ...
ความรู้สึกเดียวกับตอนของมะพีเลยคือ...ทาคะไม่ผิด ทาคะไม่ผิดนะ!!!

เรื่องนี้นะ...เป็นเรื่องที่มีตัวละครกลมมาก...กลมจนคิดว่านี่แหละสังคมจริงๆ
บอกไม่ได้ว่าใครดีใครเลว แต่ที่ดูจะดีที่สุดก็คือมะพี...มันไม่มีเรื่องธุรกิจไง
ชีวิตมันก็มีแค่หนีออกจากบ้านมาหลบที่บ้านเรียว...ชีิวิตกุเที่ยวๆ เท่านั้น - -*

อ้อ...อีกอย่างนึงคือ พีมันฉลาดเป็นกรดเลย
เป็นเหตุผลที่เรียวเลือกคบมะพีในตอนอนุบาลเพราะคุณแกสามารถบวกลบเลขได้ก่อนคนอื่นๆ

- -"

ตัดสินไม่ได้ว่าพี่โคะเลว หรือ เรียวเลว...สรุปคือดีทั้งคู่เพราะตัวเองต่างมีเหตุผล
อยากให้อ่านกันนะ...เค้าอ่านแล้วแบบ...เดี๋ยวตอน 7 จะเลิกอ่านล่ะ จะไปอาบน้ำ
ไปๆมาๆ เลยเถิดไปถึงตอน 13 เพราะว่าตาปรือไม่สามารถแปลได้อีกแล้ว ฮ่ะๆ

มีทั้งหมด 35 ตอน ไอ้ฟาร์มบ้าอ่านมาราธอนไปเมื่อคืน 13 ตอน .. (ไม่บ้าก็ปัญญาอ่อนล่ะวะ)
ตอนแรกคิดว่ากุจะอ่านได้มั้ยน้อ...ภาษาอังกฤษเีชียวนะเว้ย

แต่ในที่สุดก็ผ่านไปได้ด้วยดี ฮ่ะๆ