Devilz79 | Easy

Title : Call him my BRO.
Cast : Akanishi Jin vs Matsumoto Jun
Author : Ku_ShiNe

คำว่าพี่ชาย...คุณคิดว่ามันต้องเป็นยังไง ถ้าไม่ใช่มี พ.พาน + สระอี + ไม้เอก + ช.ช้าง + สระอา + ย.ยักษ์ คงจะเป็นพี่ชายที่แสนดี๊ แสนดี ปกป้องน้องตัวเองได้ เป็นคนที่เสียสละให้ทุกอย่าง

โนวว!!!!!

0.0000000000001% ในโลกใบนี้เลยที่จะเป็นแบบข้างต้นที่กล่าวมา ผมพิสูจน์มาด้วยตัวเองแล้ว...พิสูจน์มาด้วยหลังของผมนี่แหละ ที่ปัจจุบันมันกำลังรองพระบาทของไอ้ท่านพี่ชายอยู่ แม่งเอ๊ยยยย!!! ใครบอกวะว่าพี่ชายเป็นคนดูแลน้องน่ะ - -++ ผมจะเอามีดไปเฉาะหัวมัน

อ๊ะ!! จิน พี่ขอโทษนะ

อื้มม ดี...จะดีกว่านี้มั๊กมากกก ถ้าช่วยเอาเท้าออกไปจากสันหลังของข้าพเจ้า!!!!!!!!!!!!!!!!

เอ้อ...พี่ว่า ไหนๆมันก็เปื้อนแล้วนะ...หึหึ มันหัวเราะในลำคอ!! มันหัวเราะในลำคอแล้วมันก็ขยี้ๆเท้ามันลงบนหลังผม อ๊ากกกกกก!! ความอดทนขาดผึง!! จะต้องให้เปิดเผยความจริงใช่มั๊ย...ว่าความจริงผมคือ......

......จิน เรนเจอร์......

ผู้ผดุงความยุติธรรมของผู้ที่ตกเป็นทาสของพี่ชายจอมโหดที่ใช้หน้าตาใจดีเป็นเหยื่อล่อ หึหึ ไม่มีวันจะใช้กับเรนเจอร์อย่างผมได้หรอกกก ไม่มีว๊านนนนนนนนนนนนนนนนนนน

หมัดสวยงามหย่อนลงบนปลายคางของไอ้บ้าซาดิสม์นั่นก่อนที่หน้ามันจะแหงนแล้วหัวไปโขกกับข้างฝา เลือดสีแดงฉานไหลออกมาเป็นทาง สายตาวิงวอนขอชีวิตจากผม....หึหึ มันสายไปแล้วพี่ชาย ฮ่ะๆ วะฮ่าๆ เอิ๊กกกกๆๆๆ กรั๊กๆๆๆๆๆ

ผลงานโบว์แดงของผมกำลังจะปรากฎ พลังเหนือธรรมชาติของผมสร้างมันขึ้นมา

.......เรนเจอร์ แชนส์!!!......

ใบหน้าที่บิดๆเบี้ยวๆของพี่ชายผมมันสร้างความสะใจอย่างรุนแรงมากๆ วะฮ่าๆ เอิ๊กๆๆๆๆ มันจะต้องตายอย่างอนาถเป็นที่สุด!!!! ร่างโปร่งทรุดลงแทบเท้าผม มองผมด้วยสายตาวิงวอนขอชีวิต ปลายเท้าผมสะบัดเสยเข้าที่คางอย่างไม่หยี่ระ....เลือดที่ไหลออกมาจากทวารทั้ง 8 วะฮ่าๆ

เอิ๊กๆๆๆ กร๊ากกกกกกก....ฮ่ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ วะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ เกิ๊กๆๆๆๆๆ อุวะๆๆๆๆๆๆ ฮิ๊ววววววว~ กั๊กๆๆๆๆๆๆ

จิน....จิน....จิน!!!!!!.....ไอ้เวรจิน!!!!!!!!!!!!! เสียงยังไม่พอแถมด้วยมือมหาปลัยของใครสักคนที่เรียกผมขึ้นมาจากศพที่ตายอย่างอนาถของพี่ชายผม เอ...จะว่าไปไอ้เสียงนี้มันก็คุ้นๆอยู่นา... ขำอะไรตายซากวะ!!!!! ประสาทไปแล้วรึไงแกน่ะ ประโยคแบบนี้ เสียงแบบนี้ คุ๊นคุ้นเนาะครับ

ง่ะ...ผมว่าใช่ คุณคิดเหมือนผมรึเปล่า โฮกกกกก!!!!! จุ๊นนนนนนนน!?? ผมขึ้นเสียงสูงจนงงตัวเอง ก็...ก็ผมเพิ่งปล่อยให้มันดับอนาถตรงนี้นี่หว่าแล้ว??

ไอ้ไอคิวต่ำ!!! พี่ชายแกแท้ๆ แกยังมาทำเสียงแบบนั้นอีก มันต่อว่าผมด้วยเสียงนิ่งๆ เฮอะ!! นิ่งไปอ่ะแก...นิ่งไปก็เท่านั้น อย่างมากก็แค่มีสาวๆทั้งมหาลัยตามจีบ สอบชิงทุนได้ไปเรียนต่ออเมริกาก็แค่นั้น สอบได้เกียรตินิยมไป ประกวดร้องเพลงก็ได้แค่ชนะเลิศ...เฮอะ!!!! ไม่มีอะไรสู้ผมไม่ได้สักนิด ต้องดูนี่!!! อาคานิชิ จินนี่!!! เดินผ่านหน้าปากซอยเจอหมา หมามันยังไม่กล้าเห่าเลย

ผมได้แต่งึมงำพึมพำในใจคนเดียว....ถ้าผมได้เป็นจินเรนเจอร์ขึ้นมาเมื่อไรนะ. หมอนี่ก็หมอนี่เถอะ ไม่รอดคามือผมแบบยับแน่ๆ หึหึ ว่าแต่พี่เถอะ จะไปอเมริกาวันไหน ผมก็ถามไปงั้นๆแหละ

มันมองหน้าผมเหยียดๆ เอ๊ะ!!! เดี๋ยวพ่อจับกดน้ำในแก้วซะหรอก - -*

ชั้นจะบอกแกไปก็เท่านั้นแหละจิน....ไปล่ะ ทำไม!!! บอกผมมันไม่ดีตรงไหนหะ?? บอกผมไปก็เท่านั้น!! ยังไงผมก็เป็นน้องมันนะ -*- เชอะ ไม่อยากบอกเราก็ไม่แคร์ เราก็ไม่สน!! ว่าแต่ว่า...เมื่อกี๊มันจะไม่บอกผมเรื่องอะไรนะ - -????

ผม...อาคานิชิ จิน ผู้ชายที่รูปหล่อที่สุดในบ้านแห่งนี้ ณ เวลาปัจจุบัน (แน่นอน ทั้งบ้านมีแกคนเดียวนี่) และมัน...มัตสึโมโต้ จุน พี่ชายของผม ที่ผมไม่ค่อยอยากจะเชื่อว่าเขาเป็นพี่ชายผมจริงๆ แต่ก็ต้องเชื่อเมื่อในตอนที่ผมเด็กๆผมไปกรีดเลือดมันมาแล้วหยดลงในน้ำพร้อมกับเลือดผม สรุปคือ...มันเข้ากันแฮะ -..-

อ๊ะๆ แล้วเรื่องนามสกุล ผมใช้ของแม่ ส่วนจุนใช้ของพ่อ เนื่องจากคุณยายบอกว่าบ้านคุณยายไม่มีหลานชายเลย แล้วอีกอย่างถึงไม่มีคนสืบสกุลก็ไม่เป็นไร (ผมว่ามันแม่งๆอยู่นะ) แล้วให้จุนสืบสกุลของคุณพ่อต่อไป!!! คุณยายและคุณย่าพร้อมใจกันบอกว่าให้จุนสืบไปท่าทางจะรุ่งเรืองกว่า - -* มันยังไงๆนะ

ผมว่ามันได้เวลาสมควรที่ผมจะเข้าโรงเรียนได้แล้วล่ะ ไม่งั้นคุณพ่อต้องบินจากอังกฤษแล้วมาลากคอผมไปโรงเรียนแน่ๆ แบบนั้นเปลืองน้ำมันแย่เลย ฮ่ะๆ

ทำไมวะพี!!! เป็นพี่แล้วคิดว่าข่มน้องตัวเองได้รึไง

อื้อ

แน่ะ!!!! คิดว่าเป็นพี่แล้วบงการน้องได้ทุกอย่างหรอวะ !???

ช่ายย

เอ๊ะ!!!!!!!!!!! คิดว่าเป็นพี่แล้วจะยิ่งใหญ่ไปกว่าน้องได้หรอ?????

ถูกที่สุด

ไอ้พี๊!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! แล้วร่างใหญ่ก็กระโดดเข้าไปบีบคอเพื่อนตัวเองอย่างอารมณ์เสียเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่เข้าข้างตัวเองสักนิดเลย -*- แกลืมอะไรไปป่าววะจิน!? พีมันเป็นลูกคนโตอ่ะ!! ไอ้บ้า!! แกไม่เข้าข้างชั้น แกก็อย่าไปยกหางศัตรูสิวะ จินก้มหน้าบ่นหงุดหงิดอยู่คนเดียว

เฮ้ย!!! จินเท่าที่รู้มานะเว้ย พี่แกไม่มีหางว่ะ ถ้าแกก็ว่าไปอย่าง ใช่ป๊ะยู ฮ่าๆๆๆ แล้วเพื่อนทั้งสองคนก็หัวเราะร่วนโดยไม่สนใจอาการคนที่หน้าตรึงเปรี๊ยะด้วยความโมโห เชอะ!! จุนน่ะ เข้าข้างเข้าไปเลย... นี่จิน แกอย่าทำตัวเป็นเด็กๆไปหน่อยเลยว่ะ พี่แกกับแกก็เลยวัยที่จะมานั่งแกล้งกันเล่นแบบตะก่อนแล้วนะเว้ย ยามะพีตีไหล่เพื่อนตัวเองให้ใจเย็นลงเมื่อเห็นว่าตั้งท่าทำแก้มตุ่ยจะงอนอีก

ยูที่นั่งข้างๆก็พยักหน้าเออออไปด้วย ใช่ว่ะจิน ชั้นว่านะเว้ย! พี่แกคงไม่มีอารมณ์มานั่งแกล้งน้องแบบแกหรอก - -* พี่แกก็โตๆแล้ว อีกอย่างมีสาวๆให้รับให้ส่งอีกเพียบ

ทำไมวะชิโระ! หน้าชั้นมันถึงขนาดที่ว่าเห็นแล้วยังหมดอารมณ์ที่จะแกล้งเลยหรอ??? ตบโต๊ะดังปังก่อนจะตะคอกเพื่อนด้วยความโมโห ..... เอ่อ สรุป ทั้งประโยค มันฟังแค่ ไม่มีอารมณ์มาแกล้งน้อง เท่านั้นใช่ม๊ะ

ชิโรตะ ยูที่ถึงคราวจนมุมเพราะขี้เกียจเถียงกับจินเริ่มสอดสายตาหาเหยื่อ โอ๊ะ!! จิน โกเมนเน๊ ชั้นปวดท้องนิดหน่อยว่ะ มือหนากุมท้องตัวเองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ทิ้งให้ยามะพีนั่งหน้าเลิ่กลั่กประมาณว่า มุงจะทิ้งกุงั้นหรอ??

เอ่อ...ยู แกเป็นไรมากป่าววอ่ะ เดี๋ยวๆๆๆ เดี๋ยวชั้นพาไปห้องพยาบาล ห่วงเพื่อนขึ้นมาในทันทีทันใด โฮกกกกกก ไปแล้วอย่าทิ้งเพื่อนทางนี้สิฟร่ะ ตั้งด่านรบกับไอ้จินมันยิ่งกว่าเอาทศกัณฐ์ไปรบกับสงครามเกาหลีเหนืออีก

ยูส่ายหน้าไปมาก่อนจะเผ่นแผล็วไปหาเหยื่อที่กำลังเดินมา อัคกี้~ คะ...คือ คือชั้นปวดท้องอ่ะ!! นายมียาใช่ม๊า~ น้ำเสียงออดอ้อนที่ส่งจากปากยูไปถึงหูอากิระทำให้ยามะพีถึงกับซีด มันถึงขนาดที่ต้องไปอ้อนกับอากิจังเลยหรอวะเนี่ย!?????? แล้วกุล่ะ!!!! เอายังไงกับชีวิตเบื้องหน้าที่ทำหน้าบุญไม่พอเนี่ย???

พี....แกคิดดูนะเว้ย!!!! จินเริ่มอาละวาดอีกครั้งเมื่อยูไปพ้นรัศมีที่จะมองเห็นแล้วได้ยินเสียง แกไม่มาเป็นชั้นสักวัน!!! เฮอะ .....

คนที่เป็นหางเลขสุดท้ายทำหน้าอิเลิ่กอิลั่กพลางพยายามหาเหยื่อบ้าง ฮ่ะๆ เจอแล้วว เคต๊า~ มือหนาโบกไม้โบกมือไปมา จิน โกเมนเน๊ะ!! คือชั้นนัดเคตะเอาไว้น่ะ ยามะพีพนมมือไหว้เพื่อนก่อนจะวิ่งจู๊ดออกไปหาเคตะที่ยืนนิ่งด้วยความงง มันเรียกกุทำไม???

จินมองเพื่อนด้วยความโมโห!! อะไรเล่า!! มันน่าหงุดหงิดน้อยซะเมื่อไรกัน โว้ยๆๆๆๆๆ

ว่าไงครับ น้องจินสุดที่รัก น้ำเสียงยียวนกวนประสาทที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครดังเข้าโสตประสาทจิน ....จุน.... แกจะมารังควานชั้นถึงที่นี่เลยรึไง!!!!??? นั่งคนเดียวไม่เหงาแย่รึ?

จินขมวดคิ้วแล้วบู่ปากอย่างขัดอารมณ์ มาทำไม? ไม่มีคลาสเรียนตอนเช้ารึไง พ่อคนฉลาดดด

อ่อ..ขอบคุณ จุนก้มหัวให้อย่างกวนๆ ทำให้ไอ้คนที่นั่งตรงข้ามอดใจไม่ไหวฟาดมือลงไปพลั่กด้วยแรงรักอย่างที่ใครๆก็คาดไม่ถึง โฮกกกก กุตายแน่ๆเลย T T เฮ้ย!!!!!! เจ็บนะเว้ย!! จุนตวาดน้องชายด้วยเสียงดัง ดังมากไม่มากก็เอาจินตัวสั่นพั่บ ฮือๆ อยากตีมือให้ขาด แง๊ ไปตีหัวมันได้ไงวะไอ้จิ๊นนน แกกล้ามาก T T

หึ...เย็นนี้นายไม่รอดแน่ๆจิน!! ก้มกระซิบเบาๆที่หูก่อนที่จะเดินออกไปแบบคุณชาย

ฮือๆ จินอยากจะร้องไห้ออกมาเป็นสายเลือด ปกติไอ้จินคนนี้ก็ไม่รอดอยู่แล้ว เอิ๊กกกกกก คุณชายดั๊นนมาขู่ซะอีกว่าไม่รอด T T สภาพจิน ไม่เหลือซากให้ป่ะป๊าหม่าม๊าได้เก็บไว้ดูเล่นแน่ๆ

จิน!!! เสียงเรียกของมะพีกับเคตะที่ตรงรี่เข้ามาเมื่อเห็นจินฟุบหน้าลงไปกับโต๊ะอย่างหมดแรง เป็นไรวะ!? ยามะพีสกิดเรียกเพื่อนเบาๆ ส่วนพ่อคุณคนสูงน่ะนะยืนมองอย่างลุ้นๆ ถ้าจินคุงเป็นอะไรไป แล้วจุนคุงจะว่ายังไงล่ะเนี่ย???

ฮือ....พี ชั้นไม่ไหวแล้วว่ะ จินซบหน้าเข้ากับอกแกร่งของเพื่อน น้ำตาปนกับเหงื่อที่ไหลย้อยถูกซับโดยเสื้อสีขาวตัวใหม่ของร่างหนาที่ยืนน้ำตาจะตก ฮือ...ก้าจังฆ่าตายแน่ๆ เสื้อใหม่...กลับไปบ้านสภาพอนาถไม่เหลือ

แต่ด้วยสปิริตความเป็นเพื่อนที่ดีทำให้ยามะพีลืมเรื่องเสื้อไปชั่วครู่ แกไม่ไหวแกก็บอกจุนไปสิวะ!! ยังไงแกก็เป็นน้องเค้านะเว้ย! จุนไม่ใจร้ายใจดำขนาดนั้นหรอก มือหนาตบเปาะๆไปบนไหล่ที่สั่นสะท้านของจิน แล้วนี่....ไอ้ยูหายไปไหนวะ??

พี...เคะ จินเงยหน้าจากหน้าอกของพีแล้วก็จับมือทั้งสองคนเอาไว้ วันนี้แกกลับบ้านชั้นได้มั๊ย? ทำตาเหมือนลูกหมาวิงๆ แต่....ทำให้ทั้งคู่ทำหน้าลำบากใจ

คือ....ชั้นมีธุระอ่ะ เคตะพยายามหาทางปฎิเสธอย่างนุ่มนวล พลางหันไปมองอีกคนที่ทำหน้าไม่ถูก คือ...ชั้นมีธุระกับโทโมะน่ะ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ลงเรือลำเดียวกันก็ต้องช่วยกันนี่เนาะ

ง่ะ หน้าเศร้าอย่างแรง อาคานิชิกำลังทำหน้าเศร้าอย่างแรง!!! งั้นไม่เป็นไร ฮือ....พรุ่งนี้เรียกปอเต็กตึ๊งไปรับศพชั้นที่บ้านด้วยแล้วกันนะ เคตะ...ชั้นฝากไอ้พีด้วยนะ ฮือ....พีดูแลยูให้ดีๆนะ บอกมันว่าอย่าไปอ้อนอักกี้ให้มาก ฮือ...เพื่อนๆคนอื่นๆชั้นรักทุกคนนะ ไม่ว่าจะไอ้เรียว ไอ้เต่าเมะ จุนโนะ นากายู โคคิ ทัตจัง ฮือ.....ฮิโระจัง คุซ่า กระซิกๆ โคยาม่า ชิเงะ เทชชี่ มัตจัง อะฮือๆ ชั้นรักทุกคนนะ

ไอ้ตอนแรกก็ซึ้งๆอยู่หรอก - -* แต่จินมันร้องไห้ได้แหล๊นนนนมากๆเลยนะ อีกใจก็คิดว่าทำไมมันไม่ยกมาหมดทั้งห้องเลยล่ะเพื่อนน่ะ - -;;;;

โทโมะทำแบบนี้มันจะดีหรอ? เคตะที่เดินเคียงข้างยามะพีถามด้วยความกังวลนิดๆ แหม...ไอ้เคะ อะไรแกมันจะคนดีปานนี้

คนโดนถามส่ายหัวไปมาก่อนจะมองบนกระดาษตัวเองแล้วลากคนตัวสูงเข้าๆออกๆร้านค้าจนน่าเวียนหัว

นายกล้าขัดรึไงอักกี้!!!!!!!!!! ยูตวาดอากิระที่เดินมาแล้วบ่นๆๆๆ

ก็เพราะแกคนเดียวน่ะแหละยู มีรึ คนอย่างอากิระจะยอมน่ะ - -* ไม่มีทางซะหรอก แล้วเลิกเรียกชั้นแบบนั้นซะทีเซ่ะ!!!! เคตะเรียกได้คนเดียวเท่านั้นโว้ยยยย!!!!! อากิระหัวฟัดหัวเหวี่ยงกับยู

หะ? ไอ้เคะ???

อ๊ากกกกกกกก!!! ไอ้เคะบ้านแกสิ ฟุรุยะ เคตะ!! ไม่ใช่ ทาจิบานะ เคตะ!!! ตัดสินใจผิดหรือถูกวะเนี่ย??? ที่เดินคุยกับมันได้จนถึงปานเนี้ย (โอ้วว ยังเรียกคุยอีกหรอ??)

อ้าว? ใครจะไปรู้ เอ๋?? อ๊ะ!! ยูมองชื่อร้านค้าก่อนจะวิ่งด๊องๆเข้าไป

กะ...กลั...กลับมาแล้วคร๊าบบบ จินตะโกนไปทั่วบ้านเมื่อเห็นว่าบรรยากาศมันแปลกๆ มืดๆผิดปกติแฮะ -..- ไอ้คนฉลาดมันคิดจะเล่นอะไรอีก แค่ตอนเตร่ในห้างอยู่ได้รับแมสเสจว่า ;

((( อย่าคิดหลบหนีชั้น!!!! กลับบ้านด่วน มาหลังสี่โมงครึ่งนายไม่ตายดีแน่ )))

โฮกกกกกกกกก T T จุนมันโหดอ่ะ!! โหดเกินไปแล้ว...นับตั้งแต่เข้าบ้านมาก็เสียวแฮะ ว่าจะมีกับระเบิดฝังไว้ตรงไหนบ้าง แบบระมาณว่าเหยียบปุ๊บระเบิดปั๊บ ไอ้จินเละทันที T T

หึหึ กลับมาแล้วก็ดี เสียงของจุนที่เหมือนติดตั้งระบบเซอราวด์ไว้ทั่วบ้านทำให้จินทำหน้าเลิ่กลั่กยิ่งกว่าเดิม ไปนั่งรอบนโต๊ะกินข้าวซะ แล้วชั้นจะตามไป คำสั่ง!!! นี่คือประโยคคำสั่ง สมองของจินมันสั่งมาแบบนี้ แล้วจินก็เป็นผู้ที่ไม่กล้าขัดขืนคำสั่งนี้ด้วยสิ

เคร้ง!!!!!!!!!

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!! จินแทบจะร้องออกมาอย่างงี้เมื่อแก้วไวน์ที่หล่นมาจากไหนไม่ทราบแตกเพล้งตรงหน้าเขาพอดี ฮือ....นี่คือบทลงโทษที่บังอาจไปตบหัวพี่ชายใช่มั๊ย??? น้ำสีแดงไหลกระจายไปทั่วพื้น

นั่งลงบนเก้าอี้ซะ

เสียงเย็นๆของจุนที่ทำให้คนกลัวผีรีบกุลีกุจินั่งลงไปบนเก้าอี้ที่ถูกเตรียมไว้บนโต๊ะสำหรับ 8 ที่นั่ง แต่ก่อนที่ก้นจินจะลงไปติดเก้าอี้....

นั่งให้ดีๆ ให้มันรู้ด้วยว่าไหนที่นั่งแก

จินถึงกับตาเหลือกคาที่!!!!! กุจะรู้ม๊ายยยย??? โต๊ะวงกลม...ที่นั่งเหมาะกับคนอย่างอาคานิชิ จิน จะรู้ม๊ายยยยย? ป่ะป๊า หม่าม๊า~ จินรู้ว่าป่ะป๊ากับหม่าม๊ายังอยากเห็นหน้าจินอยู่ ช่วยจินด้วยนะครับ T T ปุ!! ก้นจินร่วงลงบนเก้าอี้ ขอให้มันถูกทีเถอะ!!!

หึหึ

จะหัวเราะทำไม? จินอยากจะร้องไห้ตายแล้วครับ...ให้ตายซี่ พรึ่บ!!!!!!!!!!!!!!! จินทำตาเหลือกยิ่งกว่าเดิมเมื่ออยู่ๆไฟในห้องดับหมด...อะไร...อะไรอีก....จะแกล้งอะไรอีก โศก ยังไม่ทันที่จะคิดเสร็จก็สัมผัสได้ของเย็นๆเหนียวๆบนบ่า....ฮือ....เลือด....ฮือ.....ไม่ไหวแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยย

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด จินปล่อยเสียงทุกอย่างออกมาเมื่อมีมือเย็นๆมาจิ้มที่ไหปาร้าของเขา ออกไปน๊า~~~ อย่าเข้ามาใกล้ชั้นนะเว้ยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!! บอกให้ออกไปไง๊....

ตบหัวพี่ชาย...กุโดนผีหลอกเลยใช่มั๊ย??

ปุ!! เสียงบางอย่างหล่นลงมาพร้อมความสว่างไสวนิดๆ จินเหลือบตามองก่อนที่จะลืมตามามองอย่างชัดๆ หะ?? ไอ้ที่อยู่ตรงหน้านี่มันคือ??? เค้ก?? เค้กงั้นหรอ?? เนื่องในโอกาสอะไรกัน?? จุดเทียนด้วย จุน...นายอยู่ไหน? จินเอ่ยเรียกพี่ชายตัวเองเบาๆเหมือนเด็กๆ

จิน... เสียงเรียบๆแต่ทำให้จินหันหน้าไปทางต้นเสียง ผู้ชายในสูทสีขาวที่มาพร้อมกับแสงเทียน 1 เล่มในมือ

จินเอียงคออย่างงงๆ แต่ยังไม่กล้าลุกออกจากที่นั่น ภาพนี้เหมือนเคยเกิด...มันคุ้นๆ จุน...นายจริงๆหรอ? จินถามอย่างไม่น่าเชื่อ สายตาที่ส่งมา...มัน...แปลกตา แต่...รู้สึกอุ่นใจ

จุนแทบจะล้มคว่ำไปด้วยคำถามของน้องชายตัวเอง - -* แต่เพื่อไม่ให้เสียฟิล Happy Birthday to Jin เทียนที่ถืออยู่ในมือปักลงบนขนมเค้กที่วางตรงหน้า อย่าทำหน้าอย่างงั้นเซ่ะ!!!!!! วันนี้วันเกิดแกนะเว้ยจิน!!! จุนที่อดรนทนไม่ไหวกับเครื่องหมายเควชชั่นมาร์คบนใบหน้าน้องกระชากคอเสื้อนักเรียกขึ้นมา

จินทำหน้างงแด๊กเข้าไปใหญ่ มือหนาผลิกนาฬิกาบนข้อมือขึ้นมา 04.07.2007 เห...นี่เขาลืมแม้แต่วันเกิดตัวเอง...อย่างงั้นหรอเนี่ย

ไอ้หมูไอคิวต่ำเอ๊ยยย!!! พี่ไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ ว่ามาทำแบบนี้เพื่ออะไร จุนผลักหัวน้องอย่างอารมณ์เสียก่อนจะนั่งลงข้างๆที่นั่งของจิน เลิกงงได้แล้วโว้ยยยยยยยยย!!! หิวข้าว!! ชั้นหิวข้าวแล้ว แกเข้าใจมั๊ยว่าชั้นหิวข้าว!! จุนโวยวายลั่นบ้าน

Happy Birthday to You, Happy Birthday to You, Happy Birthday Dear Jin~chan, Happy Birthday to You~ เสียงเพลงเบาๆจากทางด้านประตูห้องทำให้จินหน้าบานเข้าไปใหญ่ ไอ้พวกบ้าๆๆๆ

อ่ะ เค้ก...สี่คนหารตังค์กันนะเว้ย!!! ยูที่อาสาเดินไปวางเค้กลงบนโต๊ะชี้หน้ากำชับจินด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม อาจจะไม่ค่อยสวยนะ...แต่...ทำด้วยใจว่ะ ทั้งสี่คนนั่งลงบนเก้าอี้ของตัวเอง (มีการจองด้วยรึไง??)

ก็เพราะแกนั่นแหละยู!!! ชิมแป้งที่อบเสร็จตลอด - -* อักกี้โวยวายลั่นเมื่อยูพูดว่ามันไม่สวย ทำแบบสุดความสามารถเท่าที่ผู้ชายคนนึงจะพึงมีแล้วนะเนี่ย

จินเกาหัวแกรกๆก่อนจะชะโงกหน้าไปดูเค้กที่มันเละไปด้วยชื่อคนทำที่พยายามจะชิงกัน ฮ่ะๆ ออกมาทุเรศมากเลยว่ะ กร๊ากกกกกกกกกกก จินชี้ที่เค้กแล้วหัวเราะดิ้นๆจนอากิระกับยูที่ตีกับอยู่หันมามองอย่างเอาเรื่อง

ทุเรศงั้นหรอ????? ไอ้จินแก๊!!!!!!!!!!!!!!!!!! แล้วเค้กก้อนนั้นก็ถูกปาแหมะไปลงบนหน้าจิน

จุนมองเพื่อนน้องทะเลาะกันอย่างขำๆ ความจริงพวกนี้ก็บ้าๆบอๆดีเหมือนกัน พอแล้วๆ ยู อากิระ!! จุนปรามสองคนที่พยายามจะล้างแค้นจินที่ไปว่าเค้กของพวกเขา

เฮ้ย!!!!!!!!!!! พี เคตะ!!!!!!!!!!! คนโดนเรียกสองคนเงยหน้าจากเค้กขึ้นมา ใครสั่งให้แกกินห๊า?????? ไม่นะ...ไอ้บ้า!!!!!!!! จินพยายามจะปีนโต๊ะไปบีบคอยามะพีที่ซัดเค้กไปเกือนจะครึ่งก้อนแล้ว โอ้ยยย จุนซื้อให้ชั้นเชียวนะเว้ย!!!! ไอ้บ้าๆๆ ไอ้พี๊!!!!! ชั้นจะฆ่าแก จินกัดฟันกรอดๆ แง๊ T T

เสียงแมสเสจจากโทรศัพท์มือถือจินดังขึ้นมา

(( จ๊ะเอ๋ใครหว่า!? จินมาเปิดประตูสิ ))

จินทำหน้าเบ้ทันที ทำไมต้องเป็นกุ?? ออกไปทั้งๆที่หน้ายังเต็มไปด้วยครีมแบบนี้เนี่ยนะ อับอายๆ แต่เมื่อโดนสายตาประมาณว่าถ้าไม่ไปเอ็งตายจากพี่และเพื่อนทำให้จินต้องเดินออกไปอย่างไม่คิดจะปาดครีมออกจากหน้า

โอทันโจวบิเน๊

จินเงยหน้ามองเจ้าของเสียงอย่างตื่นเต้น หม่าม๊า!!!!!!!! กระโดดกอดอย่างลืมตัวว่าหน้าตัวเองเปื้อนอยู่ = = กับผู้ชายอีกคนนึงที่ใส่ชุดท่านเคาท์แล้วเดินมาใช้ไม้ที่อยู่ในมือเคาะหัวเบาๆ

ไอ้ลูกเวรนี่!!! ลืมป่ะป๊าไงวะ

จินจะกระโดดใส่พ่ออีกคนแต่ก็ต้องหยุดตัวเองไว้เมื่อไอ้ไม้ที่เคาะหัวไปเมื่อครู่จ่อตรงหน้าพอดีเป๊ะ - -* ป่ะป๊า หม่ามี๊ เข้าบ้านกันเถอะ ป่ะๆๆๆ จินดึงบุพการีตัวเองเข้าไปในบ้าน

เมื่อพ่อกับแม่ของจินขอตัวไปพักหลังจากอวยพรลูกชายเสร็จก็ทำให้เด็กได้อยู่ตามลำพัง

ฮ่ะๆ จิน พ่อแกอวยพรได้ใจจริงๆว่ะ ยามะพีที่นั่งลงไปกับพื้นกับเพื่อนๆอีกสามคนหัวเราะออกมาอย่างชอบใจมื่อได้ยินคำอวยพรจากปากพ่อ จิน...โตแล้วนะ หัดทำบุญทำทานซะบ้าง หมาที่อยู่ในปากอ่ะ...ปล่อยออกมาก็ได้ มีคนมาฟ้องป่ะป๊าว่าโดนกัด ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

นั่นดิ่ !! เฮ้ยยยยยยยยยย ไอ้เคะแพ้อีกแล้ววววว ล่อแร่ๆ กินน้ำเข้าปายยย เสียงยูที่ดังสมทบขึ้นมา แหม...ไม่อยากจะบอกเลยว่าตอนนี้หนุ่มๆกำลังเล่นอะไรกัน แน่นอน!!!

....อีแก่กินน้ำ....

จุน.... ร่างสูงเรียกพี่ชายตัวเองที่ยืนมองเพื่อนๆอย่างขำๆ ชั้นเพิ่งรู้นะเนี่ย...ว่านายก็รักชั้นเหมือนกัน

เห??

ขอบคุณนะ...ขอโทษด้วย ที่ตีหัวไปเมื่อบ่ายอ่ะ จินโค้งให้พี่ชายอย่างมีมารยาทแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

จุนครางในลำคอ หึหึ มันคนละเรื่องกันไอ้จิน!!!!!!!!!! ไอ้หมูไอคิวต่ำ!! แกคิดหรอ....ว่าคนอย่างมัตสึจุนจะยอมให้อภัยแกง่าย ฮ่ะๆ ตายไม่ดีแน่.... แล้วปีศาจก็โผล่ออกมาจากร่างเทพบุตร

กุจะพูดทำไม??? ไม่น่าเลยยยยย T T ถึงเป็นวันเกิด...แต่อาคานิชิจินไม่รอดแน่ๆ ใช่ม๊ายยยยยยยยยยยยยยยย

:: The End ::

ทะยอยเอาฟิคมาลง ฮ่าๆ...เรื่องนี้เกิดจากอารมณบ้าๆบอๆส่วนตัว
เคยดู Utawara กันใช่ม๊า~ แล้วจินกะจุนก็ชอบตีกันประจำ กร๊ากกก
เลยแต่งมา...ตอนแรกก็กะว่าจะไม่ใช่แบบ HBD แต่ไหนๆก็ไหนๆ
แต่งไว้ก่อนวันเกิดมันอีก - -;; แต่ลืมเอามาลง

เหอะๆ

อัพบลอกเล่นๆ...เดี๋ยวพรุ่งนี้ UFSM ~

ปล.ไม่อ่านฟิคไม่เป็นไรนะ...เรารู้ว่าคู่มันแปลก (แต่มันก็ไม่มีอะไรนี่หว่า!?) 55