Devilz79 | 2011

 

 

สวัสดีวันที่ ๓๐ ธันวา...
เราเจอกันอีกแล้วเหรอ ? หนึ่งปีจะว่าผ่านไปเร็ว ก็เร็ว...แต่จะช้า ก็ช้าเนอะ ๕๕๕ (ดูเป็นคนที่มีความ paradox ในตัวเอง)

 

 

 

 

ความจริงปีนี้ตั้งใจจะเขียนเป็นจดหมาย...แต่แบบว่า เค้าเขียนจดหมายไม่เป็นฟร่ะ
ต้องแบบ กราบเรียน ตัวฉันในปี ๒๕๕๕ ที่เคารพรัก แบบนี้แมะ /me โดนตบ

 

 

 

 

ก็เขียนแบบเดิมไปนั่นแหละ
เขียนแบบที่ใจอยากเขียน ฮิ๊ววววววววววววววววว ~




ถึงเธอนะ ไอ้เจ้าตัวฉันในปี ๒๕๕๕

 

 

 

แกจะเป็นไงมั่งวะตอนนั้นน่ะ ? ฉันเชื่อว่าแกต้องสวยขึ้น วะฮะฮ่าาาาาาาา !!!!!!
(แกสวยไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว ความสวยมันเลิกเดินทางมาหาแล้ววววว . แฉดดดดดดด)

 

 

 

 

 

ปีนี้มีอะไร ?



เอาตั้งแต่ท้ายปีที่แล้ว
ฉันเคยขอกับคุณลุงแซนต้าเอาไว้ ฉันขอเขาไว้ว่า...


"ลุงคะ ลุงทำให้มันตื่นขึ้นมานะ ให้มันลุกขึ้นมา
ให้มันลุกขึ้นมาให้หนูกอด ให้มันตื่นมาฟังว่าหนูรักมันมากแค่ไหน..."



นี่คือคำขอของฉัน...ในวันที่ ๒๕ ธันวา ๕๓
...ในวันที่ ๒๘ ธันวา ๕๔ ฉันได้รับของขวัญชิ้นนั้นแล้ว


ฉันได้กอดเขาแล้ว
ของขวัญที่ฉันเฝ้ารอมา ๑ ปี...ฉันกอดเขาแน่นๆ


แต่ฉันยังไม่ได้บอกเขาเลย ว่าฉันรักเขามากแค่ไหน :)





ปีนี้...
ฉันได้สละสภาพความเป็นนักเรียน แล้วเปลี่ยนเป็นนักศึกษา ฮ่าา


โคตรเศร้าเลย T^T มันตอกย้ำว่าฉันโตขึ้น (แก่ !) เออ แก่ก็แก่ฟระ...
ฉันกลายเป็นเด็กมหาลัยไปแล้ว ฉันย้ายไปอยู่หอ ๕๕๕ ห่างอ้อมอกแม่แล้วววว...


(ทำไมพิมพ์ไปแล้วดูตัวเองเลวๆ พิกล ๕๕๕)


- ฉันได้ทำกิจกรรมที่โต๊ะ (งานคณะ)
- ฉันได้รู้จักเพื่อนๆ ในโต๊ะ แต่ละคนก็...มีตัวตนของตัวเองแปลกๆ ๕๕

- ฉันนอนวันละ ๓ ชั่วโมงเป็นเวลาประมาณ...เกือบสองอาทิตย์
- ฉันได้กลับหอตี ๕ เหี้ยมากค่ะ =[]=
- ฉันต้องมานั่งฟัง motto ของแก๊งค์ร็อคเก็ต (Pokemon) เพื่อทำงานโต๊ะ
- ฉันแทบจะเกลียดเพลงงูกินหางไปหลายเดือน
- หูฉันดับเพราะนั่งตัดต่อเพลง บ๊ะ !

- ฉันสามารถย้ายเซคเรียนตามใจชอบ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
(อ.ถึงกับถาม นี่คุณ ตกลงคุณจะเรียนเซคไหนกันแน่เนี่ย ? -- หนูตื่นกี่โมง หนูก็มาเรียนเซคนั้นแหละ ;P)
- ฉันได้สอบวันเสาร์ อาทิตย์ และวันแม่ T T (สอบไป คิดถึงแม่ไป "แม่มึ๊งงงงงงง..." #ผิด)
- ฉันได้รับคะแนนสอบ หลังจากที่สอบเสร็จประมาณ 12 ชม.
- ซึ่งในไฟนอล อ.บอกว่า "รอบนี้ผมตรวจช้าหน่อยนะ จะพยายามไม่ให้เกิน 48 ชม." บ๊ะ !!!!
- ฉันอยากให้อ.ทุกคนเป็นแบบนี้จัง ๕๕๕ อย่าให้พวกหนูลุ้นอะไรนานๆ เลยยย



พอฉันเข้ามาอยู่ในมหาลัย ชีวิตมันก็เปลี่ยนไป...
ฉันได้เจออะไรใหม่ๆ ได้เจอปัญหาโลกแตก ได้เจอกับเพื่อน ได้เจอกับกิจกรรมบ้าบอ



...ฉันอกหักรักคุดตุ๊ดด่า TT__________________________TT


ช่างมันเถอะประเด็นนี้
(จริงๆ มันเป็นความดราม่าในชีวิตฉันอยู่ประมาณ ๑ อาทิตย์เลยนะ)







อื่มมม อะไรอีกดีนะ ?



อ่อ...ปีนี้ได้ทำแอนโธด้วยแหละ :)
สนุกและเหนื่อยไปพร้อมๆ กัน แต่ก็ดีใจมากที่ได้ทำ (คนอ่านดีใจมั้ยอ่ะ *______*)


ขอบคุณทุกๆ คนที่ร่วมลงเรือ ที่คอยให้กำลังใจ ให้คำปรึกษา
แล้วก็ขอโทษสำหรับความผิดพลาดหลายๆ อย่าง :))

 

 

 

 

 

 

ปีนี้ฉันเขียนฟิคน้อยลงมาก . อ้างว่าไม่มีเวลาจะดูน่าเกลียดมั้ย ?
แต่ฉันไม่มีเวลาจริงๆ นะ เฮ่ออออ...


ความจริงปีนี้เกือบมีดราม่าลอกฟิคด้วยแหละ แต่ฉันไม่ลงไป
เพราะตอนนั้นมันติดสอบ TT__________________TT ฉันอยากมีดราม่าาาวว์
แต่ระหว่างดราม่ากะสอบนี่ . ขอเลือกสอบนะ

 

 

 

 

 

 

 

ปีนี้ฉันร้องไห้เหมือนเดิม
แต่เป็นการร้องไห้กับเรื่องใหม่ๆ แต่ฉันก็ดีใจนะ ที่น้ำตาของฉันมันดึงคนคนนึงให้ลุกขึ้นมาได้

 

 

 

 

 

และปีนี้ก็ยังยิ้ม ยังหัวเราะ ในหน้าบันทึกกระดาษก็มีเรื่องราวอัดอยู่
ฉันมีความสุข :)



ชีวิตในรั้วมหาลัยของฉันมันไม่ได้เลวร้าย
ฉันได้เจอเพื่อนที่ดี ได้เจออาจารย์ที่ดี . ถึงแม้ว่าสถาบันของฉันจะเจอมีเรื่องเยอะมากก็เหอะ


ฉันยังยืนอยู่ มีคนยืนข้างๆ ฉัน จับมือฉันเอาไว้
...ฉันไม่รู้นะว่าสิ่งนี้จะเรียกว่าอะไร แต่ฉันดีใจ...ที่ฉันมีเขาอยู่

 

 

 

 

 

มีคนที่เป็นห่วง
มีคนให้เป็นห่วง

 

 

 

 

มีคนบอกว่า "อย่าลืมกินยา ห่มผ่าห่มด้วย นอนเร็วๆ ฝันดี"
มีคนให้บอกว่า "ไอ้ดื้อ ฝันดีนะ อย่าลืมห่มผ้า เป็นห่วง..."

 

 

 

 

มีคนที่เดินไปกับฉัน อยู่กับฉันในวันที่ฉันเครียดจนแทบบ้า
มีคนที่ให้ฉันเดินไปพร้อมๆ กับเขา อยู่กับเขาในวันที่เฟล

 

 

 

 

มีคนที่รอกินข้าวพร้อมกัน
มีคนที่กินข้าวพร้อมกัน :)

 

 

 

 

....ไม่รู้นะว่าเราจะเรียกว่าอะไร เป็นแบบนี้แหละ ไม่ต้องกำหนดสถานะ
แต่แค่เรายังทำเหมือนเดิม ยังเป็นห่วงกันเหมือนเดิม ยังมีความสุขเวลาอีกคนอยู่ข้างๆ

 

 

 

 

มันก็พอแล้วเนอะ . อย่าให้คนอื่นมาตัดสินพวกเราเลย





อื่ม ปีนี้อะไรอีกดี ?
ฉันไม่รู้อ่ะ นึกไม่ออก แต่ที่รู้...ตอนนี้ฉันมีความสุข
อีกสิบนาทีข้างหน้า ฉันไม่รู้นะว่ามันจะเป็นยังไง แต่ตอนนี้ วินาทีนี้...ฉันมีความสุข




นี่ เจ้าตัวฉันปีหน้า . เธอจะมีความสุขมั้ย ฉันไม่รู้นะ...
แต่ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากให้เธอจำความสุขในเวลานี้เอาไว้ แล้วรู้สึกแบบนี้อีกครั้ง



ไม่สัญญานะว่าปีหน้าจะทำอะไรบ้าง
แต่ว่าก็จะมีชีวิตอยู่ต่อไป แบบสุขบ้าง ดิบบ้าง ปนๆ กันไปแบบนี้ล่ะนะ :))

 

 

 

 

 

 

จบล่ะ .








ปล. ขอบคุณโลกใบนี้อ่ะ อะไรก็ตามที่อยู่บนโลกใบนี้ จักรวาลนี้ ขอบคุณนะ
ปล. ขอบคุณวันที่ ๒๙ ธันวา...ที่ทำให้ฉันมีวันที่ ๓๐ ธันวา ไว้อัพบล็อก

 

 

 

 

ด้วยรักและจุ๊บๆ ♥